Fotografie: Op zoek naar dé vorm...

Anna, Rothko en een innerlijke zonnebril

Een paar dagen geleden las ik een bijzonder mooi geschreven stuk tekst van Anna Enquist. De titel?
"Het verlangen naar de oppervlakte".

Anna Enquist schreef het stuk als gastredacteur voor de Trouw. Hoe komt het dat de huidige cultuur de diepte zo drastisch afwijst?, vroeg ze zich af. Verder schrijft ze onder andere: Het bedwingen van angst voor de diepte, denk ik. Voor stilstand, verstilling. Eenzaamheid, machteloosheid. Angst dat er niemand naar je luistert en je uiteindelijk alleen bent met je eigen gedachten en gevoelens. Als een klein kind in zijn bed in een donkere kamer. Monsters verschuilen zich achter de gordijnen en onder het bed houdt een draak zich voorlopig nog stil. Het kind is alleen in een onoverzichtelijke en onbegrijpelijke wereld waar een enorme dreiging van uitgaat. Niemand zal hem beschermen, niemand weet hoe bang hij is.

Petje af en een diepe buiging is wat mij rest. En een vleugje stilte om haar woorden te absorberen.

Ik moet nog iets nakijken. Een goeie vriend vroeg me om voor aanstaande week een dag te prikken en iets leuks uit te zoeken om te gaan zien, "dan gaan we samen op stap" waren zijn woorden door de telefoon.

Rothko in het Gemeentemuseum? Me laten meevoeren in de diepte en die wonderlijke wereld van zijn intense kleuren? Of naar Apeldoorn voor een tentoonstelling met als mooie titel "Sounds of Silence"
Bij die laatste hoor ik klanken van Simon en zijn collega Garfunkel en zie ik beelden uit "The Graduate" voorbij flitsen.
Of toch naar het Foam in Amsterdam? De foto's van Vivian Maier schijnen de moeite waard te zijn..!
Of naar het Kröller-Müller Museum om ons blind te staren op het werk van Armando? Altijd lastig als er zoveel keuze's zijn. Maar ik moet vandaag een knoop door hakken.

Vannacht droomde ik dat ik bovenop een berg stond en het landschap overzag. Het licht was zo bijzonder dat het nauwelijks te bevatten was. De ijle lucht zorgde er samen met de indrukken voor dat ik naar adem moest happen. De redding was een zonnebril, maar geen gewone. Ik had een ingebouwde zonnebril, een mens kan soms raar dromen.
Mijn innerlijke zonnebril schoof als vanzelf getinte glaasjes voor mijn ziel zodat die niet verblindt zou raken door al het schitterende Aardse licht. Ik moest me even later losrukken van de top en in beweging komen om stap voor stap de weg naar beneden te aanvaarden. Terug naar de realiteit en het ritme van de dag. Ik had geen keuze.

Een keuze. Waarnaar toe deze week? Ik heb gelukkig nog even...

Fijne Zondag.

Rommelmarkt, een portret en de beleving

Ik hou van rommelmarkten. En vooral van die plekken waar de rommel, voor de een rommel en voor de ander een kostbare schat, niet geordend staat of ligt. Je kunt er zo heerlijk rondstruinen, je vergapen aan wat je echt niet wilt hebben en met verlangen en hoop rondkijken of je toevallig dat ene waardevol ding vindt wat je misschien wel aan de tafel van tussen Kunst en Kitsch brengt. Of het journaal van acht uur. Daar zou ik ook heel erg blij mee zijn.
Rommelmarkten hebben het in zich om je een blij gevoel te bezorgen. Dat je een koopje hebt, dat je hebt kunnen afdingen. Rommelmarkten kunnen een kooproes met een ongekend hoogtepunt bezorgen.

Enige moeite heb ik , en zeker ook als liefhebber, met aangeboden foto's. Foto's van gebouwen, dieren of dingen die in de verkoop gaan doen me niks. Foto's van vergezichten en natuur raken geen snaar. Complete familiealbums met allerlei kiekjes of een trouwalbum geven bij mij een heel ander gevoel. Het gevoel laat zich het beste omschrijven als verlaten of eenzaam.
Portretfoto's zijn degene die het diepst bij mij binnen komen. En dat is van een heel andere orde dan een geschilderd portret. Een portretfoto raakt toch gevoelsmatig meer de realiteit aan. In ieder geval geeft het me een beleving van een mogelijke realiteit.

Voor me ligt een Keurig ingelijste portretfoto van een mevrouw. Ze zit. Op de achtergrond is zichtbaar wat gordijnen lijken te zijn, het is in ieder geval stof met een bloemetjes motief. Ze zit keurig en rechtop. Haar leeftijd is lastig te schatten. Ze is recht van voren gefotografeerd en dat maakt haar groter en breder. Het zwart van haar jasje wordt nog eens benadrukt door de vervorming van het stof bij haar schouders.
Haar dunne lippen vormen een horizontale lijn. Samen met de lijnen erboven die links en rechts in haar gezicht zijn te zien geven iets extra's. Die vorm, samen met haar drie recht gefotografeerd vingers is voor mij als liefhebber fotografisch het extra. Die combinatie geeft voor mij de verdieping.

Wie ben je? Of naar alle waarschijnlijkheid is een betere vraag "Wie was je?"
Hoe zag jouw leven eruit? En hoe komt jouw foto terecht op een koude en vochtige ondergrond..., op koude stenen aan de zijkant van een kerk in steigers.

Fijne zondag.

FOTOWEDSTRIJD “ZOMERHERINNERING(EN)”

FOTOWEDSTRIJD “ZOMERHERINNERING(EN)”

Doe mee, stuur je foto in en maak kans op een fantastische prijs!

Spelregels:
- Maak of kies je beste foto die het thema duidelijk weergeeft
- Stuur deze (digitaal in een groot formaat), per email naar:info@beeldencoaching.nl
- Snel insturen vergroot je kans op meer stemmen!
- Sluitingsdatum inzendingen 01-12-2014
- Per persoon mag je 1 foto insturen
- Vermeldt in een email je naam, adresgegevens en telefoonnummer
- Foto’s worden tentoongesteld op de website van www.beeldencoaching.nl
- (daar geef je dus automatisch jouw toestemming voor)
- Door alle websitebezoekers (publieksjury) kan op jouw foto worden gestemd
- Stemmen gebeurd via een email aan: info@beeldencoaching.nl
- Voor de drie foto’s met de meeste stemmen zijn er drie leuke prijzen beschikbaar

- Bekendmaking van de uitslag is zo snel mogelijk na 20 december op deze website
- Winnaars worden ook via een email op de hoogte gesteld.

Er zijn drie fantastische prijzen te winnen..!

Eerste prijs: Een twee uur durende privéles fotografie van Mart van Zwam + De Digitale fotografie Bijbel van Michael Freeman
Tweede prijs: Digitale Fotografie Zwart-wit van Michael Freeman
Derde prijs: Camera Work; The complete photographs

Kunst: "Ontmoeting"; Wil je kans maken op dit kunstwerk..?

'Ontmoeting'

Kunstenaar: Joost Tellman.
Grafische werk, afmeting inclusief passe partout  30 x 40cm

Elke maand wordt er een beeldend werk dat gemaakt is door één van de deelnemers van het UNIT Atelier in Nijmegen als 'prent van de maand'  verloot.

Wat moet je doen om kans te maken op dit kunstwerk?
Stuur een email o.v.v. 'PRENT van de MAAND' naar:
info@unitwinkel.nl  of  info@unitacademie.nl

Inspiratie: The Big Draw Nijmegen op de Waalkade

The Big Draw Nijmegen op de Waalkade

De Waalkade ondernemers waren direct enthousiast toen ze hoorde van het initiatief van kunstpodium Expoplu om The Big Draw voor Nijmegen te organiseren. Vanaf woensdag 10 tot en met zondag 14 september worden er verschillende tekenprogramma's opgezet in de stad. Op de Waalkade in Nijmegen valt er Big Draw Nijmegenook genoeg te zien en kun je ook zelf mee gaan tekenen en kleuren. Leeftijd maakt niet uit. Kom gewoon meedoen en genieten. Samen maken we de Waalkade tot een groot kunstwerk.

3D Kunstwerk
''We zijn vooral trots op het feit dat toonaangevend live- action-painter, Leon Keer een 3D Kunstwerk gaat maken," vertelt Lyon Romijnders, projectcoördinator aan de Waalkade. De 3D straatkunst is tijdelijk, maar de foto's van zijn werk worden over de hele wereld via social media gedeeld. Zelf zegt hij hierover: ' Elk kunstwerk is uniek en behoort toe aan de straat en zijn omgeving, het tijdelijke karakter van deze kunstvorm versterkt haar bestaan'. " Voor de Waalkade maakt Leon Keer een tekening die in het teken van De Bevrijding staat. Daarmee slaan we direct een brug naar de herdenking Market Garden in het weekend van 20 en 21 september. Het bijzondere van 3D kunst is dat mensen zich in het kunstwerk kunnen laten fotograferen, waardoor het net lijkt alsof je onderdeel van het kunstwerk uitmaakt. Leon keer werkt vanaf donderdag 11 t/m zondag 14 september aan de Waalkade.

Een fotograaf, een dichter en de zoektocht naar de essentie

"In photography the main thing is always to keep an eye on the heart and a mind eager to be surprised." De stem van de voice-over klonk helder en duidelijk. Als je met zo'n uitspraak van fotograaf Edward Steichen een documentaire begint dan heb je mijn volledige aandacht. Ik zag een man op hoge leeftijd, een bril met dikke glazen, grijze haren en dito baard, op zijn hoofd een baret. Hij pakte een oud statief met een camera erop en liep naar de rand van het terras. In de verte staat een nog jonge boom, hij kijkt en ervaart. Even later zal hij er de zoveelste foto van maken.
Edward Steichen, een van de allergrootste fotografen.

Steichen. Een fotograaf die voor de camera verteld dat je een relatie moet creëren met je onderwerp en dat het niet uitmaakt of het nu een landschap, een blik soep of Greta Garbo betrof. Een fotograaf op zoek naar waarheid en essentie.

Gisteren overleed dichter Gerrit Kouwenaar op 91 jarige leeftijd. Ik heb nooit veel van Gerrit Kouwenaar gelezen maar misschien is zijn overlijden wel een mooie aanleiding om meer van zijn werk te gaan lezen in de komende tijd. Misschien dat zijn woordkeuze en blik op dingen me verder kan helpen in de ontwikkeling, als beeldenmaker en als mens.

Uitgeverij plaatste gisteren een bericht vanwege zijn overlijden en plaatste er dit gedicht bij.

Trager de wespen, schaarser de dazen
groenvliegen grijzer, engelen gene, niets
dat hier hemelt, alles brandt lager

dit zijn de laatste dagen, men schrijft
de laatste stilstand van de zomer, de laatste
vlammen van het jaar, van de jaren

wat er geweest is is er steeds nog even
en wat men helder ziet heeft zwarte randen

men moet zich hier uitschrijven, de tuin
in de tuin insluiten, het geopende boek
het einde besparen, men moet zich verzwijgen

verzwijg hoe de taal langs de lippen invalt
hoe de grond het gedicht overstelpt, geen mond
zal spreken wat hier overwintert – 

(Gerrit Kouwenaar: ‘de laatste dagen van de zomer’)

Twee mannen met verschillende gereedschappen maar met gelijkwaardige bedoelingen.

Ik zit nog in de nazomer modus. Maar hoewel we met z'n allen nog nagenieten van een periode met zon, licht en warmte gaan we toch stap voor stap richting herfst. Het groen transformeert en eikels en kastanjes volgen de wet van de zwaartekracht. Het geluid wat ze maken klinkt als muziek, het ritme op daken van auto's heeft een speciale klank. De herfst klopt op de deur.
Ik ben er nog niet helemaal klaar voor maar vooruit.
Entrée...

Fijn weekend.
 

Kopiëren, inspiratie en verf met een laagje wellust

"Ik heb liever niet dat u er een foto van maakt..!"
Ik keek op en draaide mijn hoofd in de richting waar het geluid vandaan kwam. Een vrouw, de kunstenares en maakster van het beeld wat ik even daarvoor bewonderend had bekeken sprak me toe. Even later wist ik dat ze geen website in de lucht had omdat ze niet wilde dat haar beelden werden gekopieerd.

Op de kraam gevuld met kunstig gemaakte beelden stond een beeld van een vrouw. Een hoofd met zwart haar en ontblootte schouders. Ze was gehuld in een rode jurk die tot de grond reikte, haar voeten waren niet te zien. De jurk was lang. Lang en enorm uitgerekt. Ik schatte het beeld op zo'n 55 centimeter hoog. Ondertussen verzekerde ik de kunstenares dat ik niet van plan was om te fotograferen maar bezig was iets te typen in mijn telefoon. Ze vroeg me wat en ik antwoordde: "Uw naam, dan kan ik het thuis allemaal nog eens bekijken" Maar ze had dus geen website. Jammer.
Ik liep door en typte: Modigliani, Brancusi en met hoofdletters Giacometti. Het was zondagmiddag, cultuurmiddag en tussen de buien door viel er veel te ervaren.
Tussen inspiratie en kopiëren ligt gevoelsmatig een kleurrijk schemergebied.

"Deze winkel gaat toch niet sluiten hoop ik?" Ik werd gisteren aangesproken door een man die me vriendelijk aankeek. Hij dacht dat ik een makelaar was. Grappig dat hij het over sluiten had. Ik wilde de foto hierboven maken vanwege het "Niet geopend" in plaats van "Gesloten" wat je veel vaker aantreft. Niet geopend klinkt was positiever voor mijn gevoel. De G oogt soms gesloten. Gelukkig heeft ze nog wel een opening aan de rechterkant. Mooi lesmateriaal en inspiratie om een keer te gebruiken voor het thema: "Wat valt je op?"

Nadat ik de man gerustgesteld had kwam ik uiteindelijk op een bankje terecht bij de Nijmeegse stadswinkel. Ook dat bankje heeft een slechte zit, de rugleuning stak hard tegen mijn ruggenwervel. Mijn tas bood uitkomst als kussen. Naast me zat een vrouw op leeftijd met een hondje.
Ze sprak tegen het hondje op een lieve toon en aaide het. Een uurtje of twee daarvoor had ik die middag iets gelezen over handen en het hebben van een huisdier. Onderzoek heeft ooit aangetoond dat mensen die dieren veel aaien minder kans hebben op allerlei lichamelijke ziektes.
Handen hebben een helende kracht en zeker voor de mens die ze veelvuldig gebruikt was de strekking van de tekst.

Vanaf het bankje had ik een mooi uitzicht op het komen van allerlei mensen. De vormen van hun lichaam, manier van lopen, ritmiek en uitstraling leveren altijd prachtige kijkmomenten. Rechts voor me zag ik nog meer lesmateriaal.
Op een reclameposter stond een jonge vrouw afgebeeld. Lange blonde haren, grote oorbellen en benen die een scherpe driehoek vormen. Haar rechterhand steunt onder een scherpe hoek tegen een deurpost, haar linker houdt de andere deurpost vast. Het lijkt of ze zo uit het beeld wil springen of staat ze te wachten op bezoek?

"Welkom in mijn Koninkrijk." De tekst liegt er niet om. Iets kleiner gedrukt is een hashtag te lezen: #WatMijnMurenVertellen..Verder staat er nog te lezen: "Laat zien wie jij bent met de verfcollectie van Flexa Creations."

Reclame voor verf met een laagje wellust. Misschien ga ik vandaag wel een deur schilderen.

Fijne dag.

Inspiratie: 3D STREET ART TERRACOTTA LEGO ARMY

Glansrijk, een naam en een beker

De glans van een naam. Gewapend met een paraplu om me te beschermen tegen de verwachtte regen stapte ik van mijn fiets en zocht ik naar een leeg plekje tussen rijen andere fietsen. Het was zaterdag, de dag voor sport en ontspanning.
Een Range Rover. Het grote glimmende zwarte gevaarte met een glanzende gril voorop stopte bij het hek van het sportcomplex. 
Het is een sportcomplex waar een combinatie van sport te vinden is. Voetbal en hockey. Een meisje gehuld in trainingspak en met een lange paardenstaart stapte van de hoogte naar beneden op de grond. Ze daalde af. Een Range Rover heeft nu eenmaal een grote op en instap.
Mijn ogen scanden de omgeving, ze waren op zoek naar mijn zoon. Er was een voetbaltoernooi in volle gang. Voetbalshirts, rugnummers en kreten van een doelpunt gaven het landschap kleur en vorm. Een enkele cornervlag stond er een tikkeltje tijdelijk verlaten bij.

Het voetbalveld. Sommige velden zijn van kunstgras maar mijn voorkeur gaat meer voor het echte. Ik kon het niet laten om even met mijn vingers het groen te strelen en daarna de geur van mijn vingertoppen te ruiken. Gras, gekort gras, pas gemaaid, en vochtig van de regen.

Het was druk. Op allerlei velden waren wedstrijden te zien. En zo te zien ging het ergens om. Er werd gespeeld om eerste in de poule te zijn en de uiteindelijke beker in ontvangst te mogen nemen. En wat is er mooier dan uiteindelijk met je team zo'n glanzende beker in de lucht te houden en het uit te schreeuwen van plezier? De zoete smaak van overwinning. Voor even je te voelen als winnaars van de Champions League. Dat gevoel.

Ik zag mijn zoon bij de kleedkamers. We kletsten wat over de transfer van Daley Blind naar Manchester United en de bijbehorende miljoenen. Wat zal Danny, zijn vader trots zijn. Manchester United, de naam klinkt. Als speler geeft het je naam een extra glans. De rest van de spelers liepen ondertussen naar het veld en ik liep achter het geluid van de klinkende noppen aan.
Er waren verschillende voetbalschoenen te zien in zwart, wit of sprankelende felle kleuren. Op de website van Nike las ik achteraf namen als Magista, Mercurial, Hypervenom en het mooie Tiempo. "Dare to Atack" staat er als extra verkoopregel bij die laatste naam vermeld.

Max speelde als laatste man, was het slot op de deur en veegde zijn deel van het veld schoon. Zijn wapperende lokken, lengte en lange benen maakten  indruk. Als een Daley Blind beschermde hij zijn keeper.
Uiteindelijk won het team met glans de beker.

De glans van een naam.
Danny zal héél trots zijn op zijn zoon. Waarschijnlijk is ie net zo trots al ik ben.

Fijne zondag.

Op zoek naar dé vorm...Nr: 428 #Nijmegen

Expositietip: Rudolf Steiner; Alchemie van het alledaagse in de Kunsthal Rotterdam

Voor het eerst in Nederland presenteert de Kunsthal een overzicht van het veelomvattende oeuvre van Rudolf Steiner (1861-1925). Steiner is één van de meest invloedrijke en veelzijdige hervormers van de twintigste eeuw. Zijn gedachtegoed is nog springlevend. Steiner was een inspiratie bron voor vele kunstenaars zoals Piet Mondriaan, Wassily Kandinsky en Joseph Beuys en is dat nog steeds voor hedendaagse kunstenaars en designers als Olafur Eliasson en Konstantin Grcic. De tentoonstelling laat een rijke verzameling van meubels, maquettes, sculpturen en ‘blackboard' tekeningen zien en biedt een fascinerend inzicht in zijn leven, werk en wijdverbreide gedachtegoed.

Steinerweekend 27 en 28 september
Voor iedereen die net als Steiner hoofd, hart en handen wil gebruiken, organiseert de Kunsthal op zaterdag 27 en zondag 28 september het Steinerweekend. Kom ruiken, proeven, luisteren en meedoen in één van de vele workshops over voeding & landbouw, architectuur, dans, sociaal ondernemen en kunst & design.
Zondag 28 september is het KunsthalFAMILIEdag en is het programma speciaal voor jong en oud.

Bron en lees verder...www.kunsthal.nl/22-721-Rudolf-Steiner.html

Op zoek naar dé vorm...Nr: 426 #Nijmegen

David, Balloon Ascents en the Beatles

Richard Attenborough is overleden kopte het nieuws vandaag. Hij is 90 jaar oud geworden. Ik heb net nog even een paar stukjes uit de film Gandhi gekeken. Wat was dat een prachtig verhalende film, mooi verteld met prachtige beelden.

En terwijl Richard ergens naar toe is vertrokken, waarheen weten we (nog) niet, zat gisterenavond David van Reybrouck aan tafel bij Wilfried de Jong. David is ook een verteller en schoof aan als zomergast.

David van Reybrouck is een essayist, poëet en ook schrijft hij theaterstukken. Met zo'n achternaam moet je ook wel een poëet zijn, vind ik. David is niet alleen welbespraakt maar had voor mijn gevoel maar een paar woorden nodig om ergens de essentie van bloot te leggen. Met speelsheid, hartelijkheid en het gereedschap van een woordkunstenaar schoot hij intens de diepte in.
Woorden als herdenkingsindustrie en Lamento vlogen gevleugeld uit de televisie en door de huiskamer. David sprak met passie en vuur zoals je een vrouw kunt beminnen, alsmaar op zoek naar de diepere laag van haar wezen.

Gisterenmiddag was er ook muziek. Een Red Shoe Session in Lent bij Nijmegen. Wat ooit broeikassen waren vol met groei-energie daar hing nu een sfeer van verlaten productiviteit. Er was een optreden van Joanna Weston die gezegend is met een mooie sopraan-achtige stem. Haar nog piepjonge baby luisterde in vaders armen mee. Anne Soldaat, een zanger, schonk het publiek ook al prachtige teksten. Het kon niet op.

Het eerste optreden van de middag was er een van een vijftal jongens uit Engeland, allemaal niet ouder dan een jaar of achttien met als groepsnaam Balloon Ascents. Volgens mij gaan we daar nog wel meer van horen. Het was een klein optreden. Niet in het aantal nummers en ook niet in tijdsduur, maar vooral in het zachte en gefocust zijn op de essentie, tenminste zo kwam het bij mij over.

Tijdens het luisteren dacht ik aan het fenomeen "Jongensband in een garage", Mijn gedachten dwaalden af naar een groepje jongens in Liverpool. De behoefte om muziek te maken en je uit te drukken is niet aan tijd gebonden. Behoefte en inspiratie gaan hand in hand samen.

Schopenhauer zei het ooit met hele wijze woorden: "De geschiedenis herhaalt zich altijd, maar altijd een beetje anders."

Fijne maandag.

Op zoek naar dé vorm...Nr: 425 #Laren

Op zoek naar dé vorm...Nr: 424 #Laren

Op zoek naar dé vorm...Nr: 423 #Laren

Op zoek naar dé vorm...Nr: 422 #Laren

Op zoek naar dé vorm...Nr: 421 #Laren

Op zoek naar dé vorm...Nr: 420 #Laren