Posts tonen met het label arnhem. Alle posts tonen
Posts tonen met het label arnhem. Alle posts tonen

donderdag 14 april 2016

Fotografieworkshop: "Ontdekkingen in Park Sonsbeek"

"Ontdekkingen in Park Sonsbeek "
Fotografieworkshop (basis)**
29 mei 2016 Locatie: Arnhem
Tijd: 13.00-17.00 uur
Maximaal aantal deelnemers: 6
Prijs per persoon: € 47,50*
(incl. btw, koffie of thee)
Gereedschap: Compact, systeem of spiegelreflexcamera
Programma:
Van kijken naar zien, naar waarnemen/ camera-instellingen/ compositie/ vlakverdeling/ praktijk
Tijdens deze fotografieworkshop gaan we al wandelend door het prachtige en Park Sonsbeek in Arnhem. Glooiend en zéér fotogeniek. Het park kent veel mooie en bijzondere plekken. We staan op verschillende momenten uitgebreid stil voor uitleg, handige tips, om te kijken en te fotograferen.
Wil je nu eens weten waar al die knopjes voor dienen, welke instellingen optimale en schitterende resultaten geven? Meld je dan aan en ga mee wandelen.
Wil je leren wat compositie en vlakverdeling inhouden? Hoe je, als je dat al wilt, het beste kunt flitsen?

Bron en lees verder..

maandag 7 maart 2016

De Giro d'Italia, de Vierdaagse en een Heraut

Om het maar niet te vergeten en het van mijn "to say" lijstje te kunnen afvinken? De rubriek "Lieve Mona" was vroeger inderdaad een onderdeel van het tijdschrift en leugenblaadje Story. Even was er nog een kleine discussie of het nu niet de Libelle of de Margriet was, maar ik had toch gelijk. Mijn herinnering liet me niet in de steek en klopte. Niet dat ik per se gelijk wilde hebben, het voelt meer als een opluchting. Een opluchting dat het over het algemeen bezien nog allemaal best aardig functioneert.

Verder kwamen er naar aanleiding van het overwegen, grappig bedoeld that's all, een vraag en antwoordrubriek te beginnen niets binnen. Enigszins opgelucht, maar ook een tikje teleurgesteld, kan ik dus gewoon op dezelfde voet verder. Wat ik op zich ook een grappige uitdrukking blijf vinden. Misschien komt dat door het mooie weer van gisteren, het naderende voorjaar, de komst van de Giro d'Italia naar onze stad en streek en het nu al, bij mij althans, vierdaagsegevoel. Ik ben gek op Herauten, vind ze ook van onschatbare waarde. In die zin is het proces van uitzoeken van mijn bescheiden collectie vierdaagsefoto's te vergelijken met een Heraut. Mijn gedachten tijdens het proces van dwaalden door de herinneringen aan de Vierdaagse van het afgelopen jaar.

Als fotograaf is het verstandig om juist niet de blik op oneindig te hebben maar vooral gericht op het ik. Dit bedoel ik niet als onderdeel van het ego maar meer in de trant van wat vind ik er nu van? Dat uitgangspunt,  manier zoals je wilt, levert samen met alle geopende, zuivere en actief zijnde zintuigen de beste beelden op. Spreekwoordelijk gezien moet je er een neus voor hebben of ontwikkelen. Dat laatste kan uiteraard ook.

Neem nu de foto van dat jongetje. Nog steeds vind ik dat een van mijn best geslaagde foto's van de vorige Vierdaagse. De in streepjesshirt gehulde en armen over elkaar hebbende en zonnebril dragende man belet me als kijker om het beeld in te kruipen. Zo kan dus een sta in de weg een toonzettend deelonderwerp worden. Als kijker moet je om de man heen om het zingende jongetje goed te kunnen bekijken. Onderweg kom je dan nog een blonde vrouw tegen en zelfs, ik kan daar gelukkig van worden, een rokende vrouw. Niet dat het fijn is haar te zien roken, maar ze geeft een grappig contrast in samenhang met de geopende mond van de zanger in spe.

Het jochie was op een ronde betonnen bal geklommen en deed uit volle borst mee, althans zo lijkt het op de foto. In werkelijkheid was hij aan het playbacken. Ik weet nog dat er op dat moment een lied van André Hazes, snoeihard, klonk. Vanaf de Voerweg, want die kant kijken de volwassenen in het beeld op, klommen de wandelaars al wandelend omhoog. Richting het rijen dik staande publiek. Richting de, in het uitbundig roze versierde, Hertogstraat.

Het jochie lijkt op de foto een Heraut te zijn. Een bode, een aankondiger van gewichtige gebeurtenissen. Of gewoon een held. Je moet het namelijk maar durven. Of misschien is het wel de kinderlijke onschuld dat me zo raakt. Of het in beeld gebrachte ultieme gevoel  van vrijheid.

De Giro komt met elke omwenteling van de Aarde dichterbij. De Vierdaagse ook. Stap voor stap.

Fijne maandag.




zondag 2 november 2014

Rommelmarkt, een portret en de beleving

Ik hou van rommelmarkten. En vooral van die plekken waar de rommel, voor de een rommel en voor de ander een kostbare schat, niet geordend staat of ligt. Je kunt er zo heerlijk rondstruinen, je vergapen aan wat je echt niet wilt hebben en met verlangen en hoop rondkijken of je toevallig dat ene waardevol ding vindt wat je misschien wel aan de tafel van tussen Kunst en Kitsch brengt. Of het journaal van acht uur. Daar zou ik ook heel erg blij mee zijn.
Rommelmarkten hebben het in zich om je een blij gevoel te bezorgen. Dat je een koopje hebt, dat je hebt kunnen afdingen. Rommelmarkten kunnen een kooproes met een ongekend hoogtepunt bezorgen.

Enige moeite heb ik , en zeker ook als liefhebber, met aangeboden foto's. Foto's van gebouwen, dieren of dingen die in de verkoop gaan doen me niks. Foto's van vergezichten en natuur raken geen snaar. Complete familiealbums met allerlei kiekjes of een trouwalbum geven bij mij een heel ander gevoel. Het gevoel laat zich het beste omschrijven als verlaten of eenzaam.
Portretfoto's zijn degene die het diepst bij mij binnen komen. En dat is van een heel andere orde dan een geschilderd portret. Een portretfoto raakt toch gevoelsmatig meer de realiteit aan. In ieder geval geeft het me een beleving van een mogelijke realiteit.

Voor me ligt een Keurig ingelijste portretfoto van een mevrouw. Ze zit. Op de achtergrond is zichtbaar wat gordijnen lijken te zijn, het is in ieder geval stof met een bloemetjes motief. Ze zit keurig en rechtop. Haar leeftijd is lastig te schatten. Ze is recht van voren gefotografeerd en dat maakt haar groter en breder. Het zwart van haar jasje wordt nog eens benadrukt door de vervorming van het stof bij haar schouders.
Haar dunne lippen vormen een horizontale lijn. Samen met de lijnen erboven die links en rechts in haar gezicht zijn te zien geven iets extra's. Die vorm, samen met haar drie recht gefotografeerd vingers is voor mij als liefhebber fotografisch het extra. Die combinatie geeft voor mij de verdieping.

Wie ben je? Of naar alle waarschijnlijkheid is een betere vraag "Wie was je?"
Hoe zag jouw leven eruit? En hoe komt jouw foto terecht op een koude en vochtige ondergrond..., op koude stenen aan de zijkant van een kerk in steigers.

Fijne zondag.

maandag 31 maart 2014

Expositietip: Kunst-fiets-route 2014 in Arnhem

op
6 april
om
11:00 - 17:00
kunst-fiets-route ‘U bevindt zich in Arnhem’
Fietsen door Arnhem en ook nog genieten van beeldende kunst!  Achttien Arnhemse beeldende kunstinstellingen openen op zondag 6 april de deuren voor kunstliefhebbers en nieuwsgierigen.

Iedereen bepaalt zijn eigen startpunt en route. Als je bijvoorbeeld wilt beginnen met een kop koffie in het Museumcafé en aansluitend de tentoonstelling van Klaas Gubbels wilt bekijken, dan start je in het Museum Arnhem. Bij Plaatsmaken zijn er demonstraties in alle werkplaatsen. Wijnproeverij en kunst, deze combinatie biedt Galerie in de Kerkstraat. Ook een kijkje in de nieuwe beeldentuin van huiskamergalerie Van Leuke mensen is zeer de moeite waard. Een tentoonstelling en een pianoconcert vind je in Bosch. En ben je op zoek naar een koopwoning? Ga dan naar de locatie van Kunst op de Koffie. Ook aan de innerlijke mens is gedacht, voor een heerlijke lunch ga je naar TAPE, Bosch, Caspar of Dudok.

Lees verder: http://www.beeldendekunstarnhem.nl/agenda/kunst-fiets-route-2014#kunst-fiets-route-2014

Bron: http://www.beeldendekunstarnhem.nl/