Op zoek naar dé vorm...Nr: 433 #Nijmegen

Een deurklink, delen en een high five met een mus

De tuin. Ik heb er wel wat mee maar tegelijkertijd ook weer niet. Ik bedoel, ik sta niet uren achter elkaar met volle overgave te schoffelen en te snoeien alsof het een lieve lust is, maar ik mag wel graag in de tuin af en toe iets doen. En wat mij een fijn gevoel geeft? Ik mag me graag met de tuin verbinden, genieten van de groei als natuurlijk iets, of zoals je wilt, als een groot wonder.
Terwijl ik hier en daar iets aan onkruid uit de tuin trok en mijn dingetjes overdacht zag ik Mus op een tak van de vlinderstruik zitten.

"Je hoorde me niet hè? kwetterde Mus er vrolijk op los. Nee, ik was in gedachten verzonken. Alleen met mijn mijmeringen. Nee, een kleine correctie, ik was samen met mijn mijmeringen. Dat klinkt al véél beter en ook dichter bij de waarheid.

Ik nam Mus mee op mijn hand. Mus en ik zijn een stap verder in onze relatie. Het was de eerste keer dat we dat deden. Mus op mijn hand, lopend naar binnen. De tuindeuren waren vanwege de omslag in het weer, gesloten. De herfst heeft zich al een beetje aan ons laten zien, de eerste blaadjes vallen voorzichtig, geuren veranderen, kleuren worden dieper en intenser. De echte herfst heeft een opmaat als in een muziekstuk.

Ik wilde Mus iets laten zien. Een foto die ik heb gemaakt van een deurklink. Op het éérste gezicht is een deurklink nou niet iets bijzonders, we hebben zo'n ding wel vaker vast en zeker wanneer het de klink van een wc-deur betreft. Maar met zonlicht met als gevolg schaduwen, vlakken en lijnen wordt ook de meest gewone vorm een feest om te zien.

"Mooi." zei Mus. Ik keek hem aan en bedankte hem. Ik zag hoe zijn kopje heen en weer ging, ondertussen bewogen zijn ogen over het beeld. "Waarom wilde je het laten zien?" vroeg Mus. "Omdat ik een deler ben. antwoordde ik hem.
"Daarover was ik aan het nadenken in de tuin. Ik wil graag delen. Wanneer ik voel dat mijn bron die onder andere gevuld is met enthousiasme en passie bijna overloopt dan moet ik er gewoon iets van kwijt. Delen en doorgeven is dan een goeie optie. De bron wordt daarna bijna als vanzelf weer aangevuld. En het doet mijn hart goed, dat is ook een lekker gevoel."
"Fraai gezegd." zijn stemmetje werd zachter en hij keek me verwachtingsvol aan. Ik dacht ondertussen aan een roos in de tuin.
"Een deurklink, is een deurklink, is een deurklink..." Mus lachte en gaf me een variant op het bekende high five-gebaar. Het pootje van een mus heeft nu eenmaal een andere vorm dan onze vijfvingerige hand.
Mijn hart maakte een vreugdesprong. Mijn glimlach was de omlijsting van het moment.

"Een mus, is een mus, is een mus..."

Fijne Zondag.

Op zoek naar dé vorm...Nr: 421 #Laren

Op zoek naar dé vorm...Nr: 419 #Nijmegen

Schaduw, prikkels en grijstinten

Persoonlijk vind ik het echt kicken wanneer ik genietend van de muziek zo'n schaduw op een ondergrond van lijnen en vlakken ontdek. Stoppen is er dan niet meer bij, die foto moet ik dan gewoon hebben. Ben ik dan hebberig?
Dacht het niet.

Laatst merkte iemand mijn enthousiasme op en vroeg me waar ik dat vandaan toverde. Simpel, vertelde ik hem. Ik ben gewoon benieuwd en dat is de stroom van mijn enthousiasme, de stroom waar ik zittend in mijn zeilbootje op mee vaar. De wind in de zeilen en gewoon mee varen. Het leven is een constante beweging.

Benieuwd zijn is voor mij echt iets anders dan nieuwsgierig zijn. Het woord zorgt er in ieder geval voor dat er een ander gevoel aangeraakt wordt. Zoekend naar een woordverklaring op internet kom ik varianten tegen als Kurieus, Kijkgraag, Neuswijs, Schouwlustig of Weetgierig.
Maar mijn persoonlijke voorkeur heeft: "Verlangend iets gewaar te worden."

Uiteindelijk gaat het dus zo'n beetje om prikkels, geprikkeld te worden of te raken. Ik weet het, teveel prikkels krijgen of voelen is ook niet goed. Er zijn mensen die snel overprikkeld raken dat kan lastig of zelfs een belemmering zijn, maar te weinig ervan krijgen is de andere kant. Ergens daar tussenin ligt een mooie en prettige balans. Het leven is niet zomaar zwart of wit maar tot de nok toe gevuld met enorm véél grijstinten.
Bij het woord prikkels krijg ik ook direct de associatie met priklimonade of wat meer vanzelfsprekend de zachte enthousiaste prikkeling van een lekker glaasje champagne.

Benieuwd en bruisend het leven door, ondertussen gewaar worden van een schaduw en opzwepende muziek.
Een mooie mix, een lekker recept.

Fijne maandag.

Op zoek naar dé vorm...Nr: 372 #Nijmegen

Op zoek naar dé vorm...Nr: 369 #Nijmegen

Op zoek naar dé vorm...Nr: 275 #Nijmegen #Vierdaagse

Op zoek naar dé vorm...Nr: 199 #Nijmegen

Op zoek naar dé vorm...Nr: 165 #Nijmegen

Op zoek naar dé vorm...Nr: 145 #Nijmegen

Op zoek naar dé vorm...Nr: 114 #Arnhem

Op zoek naar dé vorm...Nr: 113 #Arnhem

Op zoek naar dé vorm...Nr: 91 #Nijmegen

Op zoek naar dé vorm...Nr: 86 #Nijmegen