Paradise, Maria Lani en een blik

And Dreamed of para-para-paradise, Para-para-paradise, para-para-paradise
Every time she closed her eyes.
Het refrein van Coldplay's "Paradise" schalt door de kamer. Ik vind het een geniaal nummer. Qua tekst en zeker qua compositie. De stemmen van de bandleden veroorzaken muzikale golfbewegingen die je vanzelf laten meedeinen alsof je je op een schip van Admiraal Michiel de Ruyter bevindt. Golven van oceaanwater mengen zich in mijn verbeelding als vanzelf met de muzikale golven en de prettige emoties.

Er was even een pauze met een kopje thee. Het scherm van de laptop open, internet, mail en twitter onder handbereik. De wereld is groot. Het stedelijk museum laat me via een tweet weten dat het vandaag (gisteren dus...) de geboortedag was van Kees van Dongen. Het bericht staat geschreven bij een schilderij van Kees van Dongen, het beeld van Maria Lani gemaakt in 1928.

Ik ben wel een bewonderaar van Kees van Dongen's werk maar deze kende ik nog niet. Was me nog nooit onder ogen gekomen. Ik zag haar voor het eerst en ze sloeg in als een bom, maar dan wel een uiterst prettige bom. Ze maakte op mij een diepe indruk. Indruk door haar grote ogen, het rood van haar gestifte lippen, al dat blauw en dat bijzondere mooie licht. Het licht is intens en hartverwarmend. En het lijkt overal vandaan te komen, uit alle hoeken, vanuit allerlei windrichtingen. Het goudgele licht aan haar rechterkant, voor mij links, is van een andere orde en waarde dan de rest van het licht.

Ze kijkt me niet aan. haar blik gaat richting linksonder. Ze lijkt haar het hare van te denken. Wat zou er in haar omgaan? Ik weet het niet en zal er nooit achter komen en dat is een geschenk. Het blijft een mysterie...

Terwijl ik Coldplay en hun verbeelding van het Paradijs, ik was al met de vijfde of zesde herhaling bezig, op pauze heb gezet. Kijk ik nog eens en nog eens naar haar blik. Haar blik lijkt te veranderen als ik op play druk. Het blijft wonderlijk hoe het werkt.

Ik ben in mijn leven twee keer in het Louvre geweest. Zet mij in de ingang en ik ben als kind aan huis, in een snoepwinkel, in het paradijs. En twéé keer zag ik haar. Twee keer zag ik life de Mona Lisa. Ze was vastgelegd. Vereeuwigd en verbeeld in olieverf en op populierenhout. La Gioconda keek me beide keren aan. Ze bleef kijken hoe ik haar blik ook probeerde te ontwijken om ook het andere geschilderde te zien. M.L's ogen zijn niet alleen uitnodigend, onderzoekend en peilloos diep, maar ze zijn ook een beetje dwingend. Volgens mij geniet ze ook van alle aandacht.

Nee dan Maria Lani (M.L.). Ze kijkt me niet aan, ze ontwijkt en is in gedachten misschien wel héél ergens anders. Misschien denk t ze aan iets wat paradijselijk zou kunnen zijn. Misschien is het paradijs niet ergens ver weg of een niet bestaand iets. Misschien is het paradijs wel heel dichtbij.

En ik? Ik moet toch weer eens snel terug naar het Louvre. Maar eerst naar het Stedelijk. Eerst naar Amsterdam.

Fijne dag.

Expositietip: Masters of Photography - Iconen van National Geographic

Masters of Photography - Iconen van National Geographic

19 juli tot en met 19 oktober 2014 in de Parkzaal

Wie kent de foto niet van het Afghaanse meisje met de indringende oogopslag, een beeld dat op je netvlies brandt? Het is de wereldberoemde foto van Steve McCurry; al uitgeroepen tot ‘de Mona Lisa van de fotografie’.

Net als deze foto zijn er talrijke andere foto’s die bekendheid hebben gekregen onder de vlag van National Geographic. Dankzij een samenwerking tussen het Tropenmuseum en National Geographic is een selectie van die meesterwerken onder de titel Masters of Photography in Amsterdam te bewonderen.



Bron en lees verder...tropenmuseum.nl/nl/tentoonstelling/masters-of-photography

Expositietip: Marlene Dumas: The Image as Burden -- Stedelijk Museum Amsterdam

Marlene Dumas: The Image as Burden

6 sep 2014 - 4 jan 2015

Vanaf september 2014 is een uniek overzicht te zien van het indrukwekkende oeuvre van Marlene Dumas. De retrospectieve tentoonstelling Marlene Dumas –  The Image as Burden is de eerste grote solotentoonstelling in 20 jaar van Dumas in Nederland en brengt meer dan honderd van haar belangrijkste werken bijeen vanaf de late jaren 70 tot nu.

Met meer dan honderd schilderijen en tekeningen, uit particuliere en museale verzamelingen over de hele wereld, is  Marlene Dumas –  The Image as Burden de eerste grote solotentoonstelling van formaat sinds 20 jaar van Dumas in Nederland. Het is de meest omvangrijke retrospectieve tentoonstelling van haar werk in Europa tot nu toe, en geeft een indringend overzicht van haar oeuvre vanaf de late jaren 70 tot nu. De tentoonstelling omvat niet alleen haar belangrijkste en meest iconische werken, maar ook minder bekende schilderijen en tekeningen, waaronder vele werken die nooit eerder in Nederland zijn getoond en een aantal van haar meest recente schilderijen. De expositie ontleent zijn titel aan het werk The Image as Burden  (1993). Het is een verwijzing naar het conflict tussen het schilderkunstige gebaar en de illusie van de voorstelling.

Bron en lees verder...www.stedelijk.nl/tentoonstellingen/marlene-dumas-the-image-as-burden

Fotografie: Love Radio in Foam Amsterdam

Anoek Steketee & Eefje Blankevoort – Love Radio

11 juli - 7 september 2014

Het is dit jaar twintig jaar geleden dat de genocide in Rwanda plaatsvond. In het kader hiervan presenteert Foam Love Radio, een multimediale tentoonstelling van Eefje Blankevoort en Anoek Steketee over het complexe proces van verzoening in post-genocide Rwanda, verteld aan de hand van de populaire radio soap Musekeweya ('Nieuwe Dageraad').

Het project Love Radio beweegt zich op de scheidslijn tussen feit en fictie. De foto's en video-installaties hebben niet een puur documentaire benadering. De camera wordt niet alleen gebruikt om maatschappelijke kwesties aan de orde te stellen maar ook als instrument van verbeelding. Door te spelen met licht en de geportretteerden deels te regisseren ontstaan er vervreemdende beelden, met de omgeving als een beklemmend decor.
Fotograaf Anoek Steketee en journalist / filmmaker Eefje Blankevoort reisden samen veelvuldig naar Rwanda. Met als uitgangspunt de vraag "hoe kunnen daders en slachtoffers na een geschiedenis van gruwelijke moordpartijen weer met elkaar samenleven?", brengen zij de complexe werkelijkheid van een land na een traumatische gebeurtenis op poëtische wijze in kaart. Ze leggen hierbij niet de nadruk op de gruwelijke geschiedenis, maar op het heden en de toekomst van Rwanda.
Love Radio gaat ook over de magie van radio en de invloed van media in een samenleving.

Bron en lees verder...www.foam.org/visit-foam/calendar/2014-exhibitions/love-radio

Inspiratie: Het is zomer in Artis

Expositietip: Guido Guidi / Veramente in Huis Marseille 14 jnu t/m 7 september 2014

Guido Guidi / Veramente

14 juni 2014 / 7 september 2014

In het juryrapport waarin de Pixsea Oeuvre Award dit jaar aan de Italiaanse fotograaf Guido Guidi (Cesena, Italië, 1941) werd toegekend, wordt hij een echte, zwarte parel van de hedendaagse fotografie genoemd omdat zijn werk tot nog toe te weinig internationale erkenning kreeg.

Guido Guidi studeerde architectuur in Venetië, maar is sinds de late jaren '60 ononderbroken actief als fotograaf. Hij staat bekend als pionier van de nieuwe Italiaanse landschapsfotografie met een scherp oog voor de culturele en historische gelaagdheid van het eigentijdse, verstedelijkte landschap. Zijn bronnen zijn te vinden in de architectuurgeschiedenis, met name het werk van Carlo Scarpa, bij de Neorealistische Italiaanse film, en ook in de conceptuele kunst die in Italië sterk aanwezig is geweest.
Zijn beeldsequenties zijn met een platencamera gemaakt en één op één afgedrukt. Het werk oogt klein, zeer precies, en het is tamelijk monochroom van kleur. In zijn beeldkeuzes en uitsneden weet Guidi zijn werk echter een ongelooflijk sterke, poëtische lading mee te geven.

Bron en lees verder...www.huismarseille.nl/nl/tentoonstelling/guido-guidi-veramente

Expositietip: Marcel Wanders ""Pinned up" in het Stedelijk Museum Amsterdam t/m 15 juni 2014

Marcel Wanders (Boxtel, 1963) wordt beschouwd als een van de meest toonaangevende ontwerpers van dit moment. Hij is internationaal bekend om zijn meubelen, interieurs en eigenzinnige art direction. Het is de eerste overzichtstentoonstelling van de ontwerper in Europa sinds 1999, het grootste overzicht van Wanders’ werk ooit en de eerste grote vormgevingstentoonstelling in het Stedelijk Museum na de heropening in 2012.

De tentoonstelling bevat ontwerpen uit het hele oeuvre van Wanders, dat de periode beslaat van eind jaren tachtig tot nu. Meer dan 400 objecten zullen te zien zijn in de monumentale ondergrondse ruimte in de nieuwe vleugel van het Stedelijk, waaronder meubelen, lampen, apparaten, bestekken, behang, verpakkingen en sieraden. Daarnaast zijn er foto’s van interieurs te zien, evenals ontwerptekeningen, prototypes, experimenteel werk in kleine oplagen, sculpturale objecten ontwikkeld voor speciale projecten en ‘virtuele interieurs’ die als vrij werk op de computer zijn ontstaan.

Iconen als de Set Up Shades lamp (1989), de Knotted Chair (1995-1996), de Lace Table (1997), de Egg Vase (1997), de Airborne Snotty Vases (2001), de New Antiques meubelen (2005) en de Skygarden lamp (2007) worden getoond naast minder bekend werk, zoals de Haasvaas (1995) en de verpakkingen voor het Japanse cosmeticamerk Cosme Decorte (sinds 2010).

Bron en lees verder...www.stedelijk.nl/tentoonstellingen/marcel-wanders-pinned-up

Open Tuinen Dagen in Amsterdam 20, 21 & 22 juni 2014

Ieder jaar in het derde weekend van juni zijn de Amsterdamse Open Tuinen Dagen. Op 20, 21 & 22 juni openen ruim 25 tuinen van zowel particulieren als instellingen hun deuren voor het publiek. Het thema van de Open Tuinen Dagen is dit jaar: Grachtentuinen tot Nut en Vermaak.

Bij de aanleg van de grachtengordel in de 17e eeuw werden de tuinen meestal zó ingericht dat ze nuttig waren. Op de oudste stadsplattegronden zie je boomgaarden, moes- of kruidentuinen en bleekvelden aangegeven. Naarmate de bewoners rijker werden, werd een fraaie siertuin een statussymbool en vermaak in de tuin een doel op zich.

Tuinliefhebbers krijgen tijdens de Open Tuinen Dagen de unieke kans om een wandeling te maken langs de groene oases van de stad. Zowel klassieke als hedendaagse tuinen zijn gedurende deze drie dagen te bezoeken van 10:00 tot 17:00 uur.

In Museum Willet-Holthuysen is tijdens de Open Tuinen Dagen catering aanwezig. In het souterrain kunt u een lekkere versnapering krijgen, verzorgd door Brouwersgracht Catering. Daarnaast zal Tesselschade-Arbeid Adelt Amsterdam in het museum handgemaakte artikelen verkopen. Tesselschade-Arbeid Adelt is de eerste vrouwenvereniging van Nederland en helpt vrouwen onder andere op weg naar economische zelfstandigheid.

Bron en lees verder...www.willetholthuysen.nl/open-tuinen-dagen

Expositietip: Gerben Ligtelijn, Vanaf 10 mei 2014 tot en met 31 juli 2014 in Museum Het Schip

Opening tentoonstelling Gerben Ligtelijn, 10 mei 2014

Vanaf 10 mei 2014 tot en met  31 juli 2014 zal van deze veelzijdige kunstenaar een aantal sculpturen uit de serie Sferen worden geëxposeerd in de museumtuin, de kiosk en de lunchroom van het museum. 

De Amsterdamse School als inspiratie voor moderne kunstenaars

De Amsterdamse School is voor vele moderne kunstenaars een belangrijke bron van inspiratie. Daarom biedt Museum Het Schip de momenteel diverse kunstenaars uit Amsterdam West de kans om bij het museum te exposeren. Voorwaarde voor deelname is dat de kunstenaars de Amsterdamse School gebruiken als inspiratiebron voor hun werk. Het gaat hierbij om nieuwe interpretaties van thema’s die een belangrijke rol speelden binnen de Amsterdamse School, zoals het spelen met vormen en ambachtelijke creativiteit.

De expositie van Gerben Ligtelijn is de derde in een reeks van in totaal acht tentoonstellingen.

Het  werk van Gerben Ligtelijn

Gerben Ligtelijn laat zich net zoals de Amsterdamse School kunstenaars inspireren door de organische vormentaal.

“Net als de Amsterdamse School maak ik gebruik van de versmelting van rationele en gevoelsmatige vormen.”

Informatie en openingstijden

De tentoonstelling van Gerben Ligtelijn is gedurende de openingstijden van Museum Het Schip (dinsdag tot met zondag vanaf 11.00 tot 17.00) gratis te bezoeken van 10 mei 2014 tot en met 31 juli 2014.

Bron en lees verder...www.hetschip.nl/home/53-nederlands/nieuws/819-amsterdamse-sferen-opening-tentoonstelling-gerben-ligtelijn-op-10-mei-2014

Expositietip: Amsterdam’s Rijksmuseum turned into therapeutic centre

© Olivier Middendorp

Amsterdam’s Rijksmuseum turned into therapeutic centre

In a surprise move, the Netherlands’ top cultural institution, the Rijksmuseum in Amsterdam, has been turned into a giant therapeutic centre designed to help people with emotional issues. The operation has been masterminded by two intellectuals, author Alain de Botton and art historian John Armstrong. The building has been decked out in banners screaming ‘Art is Therapy’ at the city, 200 works have been equipped with giant captions next to them, detailing the therapeutic benefits on offer, and six new rooms have been created to shed light on such themes as ‘Sex’, ‘Love’ and ‘Money.’ The show is expected to last until the autumn.

This move has, naturally, created outrage among the cultural elite. ‘The idea that art should help people to live is a piece of babyish absurdity we should all have grown out of long ago,’ declared the Guardian‘s fiery chief art critic, Adrian Searle. The New York Times similarly cast off its normal restraints to declare: ‘Reducing art to self-help is the greatest imaginable insult to the masterpieces of culture.’

Nevertheless, the show is expected to attract many visitors, burdened by issues, and keen to seek new insights, and fresh perspectives on them through art. But is it really such a problem to expect that art might help us to live and die? When people want to praise art museums, they sometimes remark that they are our ‘new cathedrals’. This seems an extremely accurate analogy, because for hundreds of years, cathedrals were, just like museums, by far the most significant places in society; they were the buildings people lavished money on and felt proudest of. They were the spiritual hearts of the community.

Bron en lees verder: www.philosophersmail.com/utopia/amsterdams-rijksmuseum-turned-into-a-mental-hospital/

Op zoek naar dé vorm...#70 #Amsterdam

Fotografie Mart van Zwam 

Expositietip: Icoonfoto’s en de hedendaagse beeldcultuur in het Persmuseum Amsterdam

Icoonfoto’s en de hedendaagse beeldcultuur

27 maart 2014 t/m 31 augustus 2014

‘Een foto zegt meer dan duizend woorden’, zo luidt het gezegde. Voor veel foto’s gaat dat echter helemaal niet op. Het is vaak juist andersom: dikwijls schuilen extra betekenissen en bijzondere wetenswaardigheden achter het beeld dat we te zien krijgen. Die verborgen verhalen worden ontsluierd in de expositie in het Persmuseum. Het Persmuseum presenteert met de tentoonstelling Icoonfoto’s en de hedendaagse beeldcultuur een inspirerende reis langs foto’s en beelden die tot ons collectieve geheugen behoren.

De vraag welke beelden werkelijk beklijven en aan welke eigenschappen die voldoen komt aan de orde. Maar ook: hoe worden we eigenlijk gestuurd in ons beeld van het nieuws en van de geschiedenis? Wanneer is een foto gemaakt en wie heeft er baat bij dat de beelden getoond worden?

Bron en lees verder...persmuseum.nl/expositie/icoonfotos-en-de-hedendaagse-beeldcultuur/

Expositietip: BEKEERD, Moslim worden-moslim zijn in Amsterdam museum

Hoe word je eigenlijk moslim en wat komt daar allemaal bij kijken? Deze tentoonstelling neemt je mee naar de wereld van de bekeerling. Met foto’s, filmpjes, voorwerpen en persoonlijke verhalen kom je meer te weten over moslim worden en moslim zijn.

De expositie is gebaseerd op het promotieonderzoek van antropologe Vanessa Vroon-Najem. Zij heeft tussen 2006 en 2011 onderzoek gedaan naar vrouwen die zich bekeren tot de islam in de regio Amsterdam en is onlangs gepromoveerd op het onderwerp.

Onderdeel van de tentoonstelling is de fotodocumentaire ‘Bekeerd’ van fotografe Saskia Aukema. Samen met Vanessa maakte zij een gelijknamig boek dat wordt uitgebracht door Uitgeverij Komma/d’jonge Hond. Deze uitgave is verkrijgbaar in onze museumshop. 

Bron: www.amsterdammuseum.nl

Grens, verontwaardiging en Anne Frank

Opeens is er dan hét moment. Het moment van algehele verontwaardiging.
De bekende druppel die de emmer doet overlopen is er en de grens die is overschreden ook.
Nu hoor je veel mensen zeggen dat "Hij te ver is gegaan" en lijkt het erop dat één voor één allerlei leden eieren voor hun geld kiezen en uit de partij stappen.
De verontwaardiging is groot.

Persoonlijk verbaas ik me erover waarom het toch zo lang heeft geduurd. Was de grens al niet veel eerder bereikt, de emmer al gevuld? Of werd er stiekem en in alle stilte gewoon een steeds grotere emmer onder de lekkende kraan gezet?
Natuurlijk heeft de man in kwestie ons, en de media, al een tijd beziggehouden met uitspraken, one-liners en het voorschotelen van allerlei zondebokken. Was het niet de Islam en de gelovigen, dan waren het wel mensen uit Polen of uit zuid Europese landen. Als er maar een kop van jut voorhanden was.

Toeval bestaat niet. Zangeres Beyoncé en haar man Jay-Z brachten een paar dagen geleden een bezoek aan het Anne Frank huis. Er verscheen een mooie foto van Beyoncé in de media. Ze zat op een stoel en schreef een stukje tekst in het gastenboek. Wat ze schreef is niet bekend gemaakt. We zullen het ook nooit te weten komen dat is de afspraak met het Museum.

In April gaat in Amsterdam een nieuw toneelstuk over het leven van Anne Frank in première. Haar levensgeschiedenis blijft ons generatie na generatie boeien en bezighouden.
Anne bleef geloven in het goede van mensen. en mede daardoor blijft zij een sprankelende inspiratiebron.
Op 5 april 1944 schreef ze: "Zal ik ooit nog iets groots kunnen schrijven, zal ik ooit eens journaliste en schrijfster worden?"

Ik hoorde eergisteren de oud-bokser Arnold Vanderlyde op tv.zeggen dat hij wel met de man in kwestie in de ring wilde stappen om hem iets te laten ervaren.

Zelf zou ik wel met Geert naar Amsterdam willen gaan. Naar het huis van Anne.
Ervaren. In stilte...

Fijne dag.

   

Expositietip: Richard Mosse in FOAM 21 maart - 1 juni 2014

Expositie van 21 maart - 1 juni

Foam presenteert The Enclave, een grote multimedia-installatie van Richard Mosse (1980), die voor het eerst te zien was in het Ierse paviljoen tijdens de laatste editie van de Biënnale van Venetië De installatie bestaat uit zes grote projectieschermen waarop beeldmateriaal wordt getoond van de conflictsituatie in Congo. De beelden zijn opgenomen met een voor camouflagedetectie ontwikkelde infraroodfilm, die het strijdtoneel in het oerwoud in een psychedelisch palet van magenta kleurt. Naast de filminstallatie zijn ook gerelateerde fotowerken te zien.

In 2012 en 2013 reisden Richard Mosse, Trevor Tweeten (filmmaker) en Ben Frost (geluidskunstenaar) in het gezelschap van gewapende rebellengroepen door het oosten van de Democratische Republiek Congo, een oorlogsgebied geplaagd door massamoorden, hinderlagen en systematisch seksueel geweld. Deze ervaringen culmineerden uiteindelijk in de installatie The Enclave, een poging van Mosse om oorlogsfotografie op een nieuwe manier te benaderen. Het project is een zoektocht naar een effectieve methode om deze vergeten Afrikaanse tragedie te verbeelden. Een tragedie die volgens het International Rescue Committee sinds 1998 aan tenminste 5,4 miljoen mensen in het oosten van Congo het leven heeft gekost.

Bron: http://www.foam.org/visit-foam/calendar/2014-exhibitions/richard-mosse-the-enclave

Expositietip: Félix Vallotton in Van Gogh Museum

Het Van Gogh Museum in Amsterdam toont tot en met 1 juni werken van Félix Vallotton (1865-1925), ‘Het vuur onder het ijs’. De Frans-Zwitserse kunstenaar maakte deel uit van de kunstenaarsgroep Les Nablis (‘de profeten’), een groep jonge avantgardisten in de jaren ’90 van de 19e eeuw. Zij zochten een nieuwe weg naar decoratieve kunst, beïnvloed door het werk van Gauguin en Japanse prenten. Het Van Gogh Museum bezit een groot aantal werken van papier van Les Nablis, waaronder houtsneden van Vallotton. In ‘Het vuur onder het ijs’ worden schilderijen en prenten gecombineerd.

http://www.vangoghmuseum.nl/vgm/index.jsp?lang=nl
Bron: http://eropuit.blog.nl/kunst-cultuur/2014/03/16/vallotton-van-gogh-museum

15 minutes of fame, op een bank liggen en eenzaamheid

"In the future, everyone will be world-famous for 15 minutes."
Een voorspelling die Andy Warhol deed in het roemruchte jaar 1968. Nu lijkt het erop alsof hij in een glazen bol heeft gekeken en gelijk heeft gekregen.
Of kunnen we beter zeggen dat een aantal mensen, op dit moment, op jacht zijn naar hun kwartiertje van "even beroemd" zijn?
Ik moet sterk denken aan die jonge buitenlandse toeristen, een tijdje geleden, waarvan er ééntje voor de grap op een nogal kostbare bank in het Rijksmuseum in Amsterdam ging liggen terwijl zijn vrienden er een foto van maakten. De foto werd, óók weer voor de grap, razendsnel op socialmedia geplaatst en ging razendsnel de wereld over.
Overigens kreeg hij, de dader, die al die consternatie om zo'n oude bank maar niet begreep, een boete van de rechter van 1500 euro, maar oké zo'n kwartiertje kost gewoon wat. Tenslotte heeft alles zo z'n prijs.


Een ander voorbeeld van even beroemd zijn is het gevalletje , leuke woordspeling, van die jongeman die bij de Tai Mahal aan het swaffelen was geslagen. Een woord was geboren. De meeste mensen weten namelijk nu wel waar het over gaat als je het hebt over swaffelen. Een woord was geboren, maar ook een beweging.

En vandaag lees ik op internet dat John Mayer heeft gezegd dat hij ervan baalt dat bezoekers van zijn concerten zoveel en vaak met hun mobieltje aan het filmen zijn tijdens zijn concerten. Het is een soort wedstrijdje geworden wie het snelst een filmpje van het concert op internet kan dumpen. Zijn klacht is dus eigenlijk dat er veel minder mensen aandacht hebben en meer bezig zijn met hun eigen ding. Tja, waar kom je dan eigenlijk voor? Kom je om te genieten van een prachtig optreden of voor een wedstrijd?

In schril contrast met al die snelle en mooie manieren van communicatie en de schijnbare jacht naar roem is een uitslag van een onderzoek onder de Nederlandse bevolking hoe het gesteld is met de eenzaamheid.
Het schijnt, best schrikbarend, dat 30 procent van de volwassenen zich eenzaam voelt en 10 procent zelfs stèrk eenzaam. Omgerekend schijnen dat dus iets meer dan 1 miljoen Nederlanders te zijn. Vooral onder de ouderen ligt het aandeel zéér hoog. Het geeft te denken, wat te doen?

Ik heb het volgende bedacht. Als we nu eens met z'n allen die 15 minuten met vier vermenigvuldigen en dat uurtje dan inzetten om contact te maken met iemand in onze omgeving?
Mmmmm...wie zal ik in de komende dagen eens gaan verblijden met een bezoekje? Ik hoef er niks voor terug, zelfs geen 15 minutes...

Fijne Zondag