Ik moest even moeite doen om het door te hebben en te begrijpen maar vond de tekst een mooie toevoeging op het bericht over Hockney. In de reclametekst voor het programma word hij omschreven als een man met een blijmoedige karakter die een lange one-man-campagne voert tegen het pessimisme van de wereld.
Ik hoop dat de documentaire net zo gaat raken als wanneer je zijn werk in het echt ziet en ervaart. Het is nu alweer een jaar geleden dat er in het Noord Brabantsmuseum (zie blog 22-02-2015) prachtige Hockney's aan de muur hingen. De intense kleuren en de visie van de kunstenaar waren een feest voor ogen en voedsel voor de ziel. Het was een voorrecht om het te mogen zien.
“Van Gogh zorgt ervoor dat je de wereld om je heen iets intenser ziet”, aldus Hockney. En net zoals bij Vincent valt het woord Bohemian bij Hockney met regelmaat. Onconventioneel. Vrij en geen concessies.
'Politiekeovertuigingsdaders'. Het woord ging bij Pauw over tafel. Gisteren zag ik de herhaling van het programma. Wanneer advocaat Sprong aan het woord is dan kun je vaak wel iets verwachten. Uiteraard ging het over Molenbeek en de (gefilmde)arrestatie. Ik zag een jongen, een tikje naïef, een huis uitkomen en het op een lopen zetten. Geen kans om te ontkomen. Er stond een groepje zwaarbewapende mannen op hem te wachten. Een van hen schoot en raakte zijn been. Het wegrennen, tegen beter in, deed een beetje koddig aan. Koddig terwijl de realiteit ondertussen vocht voor haar bestaan.
Realiteit en de angst zijn op dit moment strenge regisseurs van het leven, zo komt het in ieder geval op mij over. Misschien vraagt de wereld om meer kunst, om meer Vincent's en meer David Hockney.
Drie keer méér. Een 'content of thought'.
Fijne en kleurrijke dag.
