De beste, waarde en voelen

Fotografie Mart van Zwam

Mart, wat is de beste foto die je ooit hebt gemaakt? Die vraag heb ik in het verleden wel vaker gehad. Mensen maken graag rijtjes van beter, duurder, sneller enz.
Maar steevast is dan mijn antwoord: De foto die ik nog niet heb gemaakt!
Ja toch? Wanneer ik nu al de beste foto zou hebben gemaakt, nooit meer beter, indrukwekkender, bijzonderder zou kunnen, dan kan ik er wel mee stoppen. Einde van het werk en de camera aan de wilgen.

Nee, altijd beter en indrukwekkender willen en de honger drijven me voort en voort op het pad der beelden. En er is nog zoveel bijzonders om vast te leggen. En, ik zeg er trouwens ook meestal bij dat mijn werk nog niet in het Rijksmuseum hangt.
Ja, ik zou graag willen dat er één of meerdere foto's of andere kunstuitingen van mij zouden komen te hangen, eerlijk waar. En met liefde zou ik dan, bescheiden als ik ben, alle lof in ontvangst willen nemen.
Laat me dromen. En bescheidenheid siert de mens, zeggen ze. Maar op mijn beurt zeg ik dan, onbescheidenheid geeft hem ook kleur.
Stijl is ook zoiets grappigs. Maar welke stijl heb je dan? Ik heb géén idee, het is ook niet belangrijk.
Ik zoek in waarde en niet in een stijl.

De Veluwe, November 2011. Een boom, een paard, lucht, sneeuw en voorgrond.
Her en der verspreide stenen. Links in het beeld een groepje stenen. Twee witte strepen in de lucht die richting paard wijzen. Het paard heeft haar hoofd gebogen en plukt wat aan het schamele gras.
Dingen die er niet toe doen, geen aanvullende waarde hebben, staan ook niet in beeld. Het is leeg en koud, maar tegelijkertijd is er een natuurlijke warmte. Niet qua aardse temperatuur, maar qua energie.
Stilte, even niets zeggen, denken of vinden. Luisteren naar wat je niet hoort.
Voelen.

Fijne dag.

   

15 minutes of fame, op een bank liggen en eenzaamheid

"In the future, everyone will be world-famous for 15 minutes."
Een voorspelling die Andy Warhol deed in het roemruchte jaar 1968. Nu lijkt het erop alsof hij in een glazen bol heeft gekeken en gelijk heeft gekregen.
Of kunnen we beter zeggen dat een aantal mensen, op dit moment, op jacht zijn naar hun kwartiertje van "even beroemd" zijn?
Ik moet sterk denken aan die jonge buitenlandse toeristen, een tijdje geleden, waarvan er ééntje voor de grap op een nogal kostbare bank in het Rijksmuseum in Amsterdam ging liggen terwijl zijn vrienden er een foto van maakten. De foto werd, óók weer voor de grap, razendsnel op socialmedia geplaatst en ging razendsnel de wereld over.
Overigens kreeg hij, de dader, die al die consternatie om zo'n oude bank maar niet begreep, een boete van de rechter van 1500 euro, maar oké zo'n kwartiertje kost gewoon wat. Tenslotte heeft alles zo z'n prijs.


Een ander voorbeeld van even beroemd zijn is het gevalletje , leuke woordspeling, van die jongeman die bij de Tai Mahal aan het swaffelen was geslagen. Een woord was geboren. De meeste mensen weten namelijk nu wel waar het over gaat als je het hebt over swaffelen. Een woord was geboren, maar ook een beweging.

En vandaag lees ik op internet dat John Mayer heeft gezegd dat hij ervan baalt dat bezoekers van zijn concerten zoveel en vaak met hun mobieltje aan het filmen zijn tijdens zijn concerten. Het is een soort wedstrijdje geworden wie het snelst een filmpje van het concert op internet kan dumpen. Zijn klacht is dus eigenlijk dat er veel minder mensen aandacht hebben en meer bezig zijn met hun eigen ding. Tja, waar kom je dan eigenlijk voor? Kom je om te genieten van een prachtig optreden of voor een wedstrijd?

In schril contrast met al die snelle en mooie manieren van communicatie en de schijnbare jacht naar roem is een uitslag van een onderzoek onder de Nederlandse bevolking hoe het gesteld is met de eenzaamheid.
Het schijnt, best schrikbarend, dat 30 procent van de volwassenen zich eenzaam voelt en 10 procent zelfs stèrk eenzaam. Omgerekend schijnen dat dus iets meer dan 1 miljoen Nederlanders te zijn. Vooral onder de ouderen ligt het aandeel zéér hoog. Het geeft te denken, wat te doen?

Ik heb het volgende bedacht. Als we nu eens met z'n allen die 15 minuten met vier vermenigvuldigen en dat uurtje dan inzetten om contact te maken met iemand in onze omgeving?
Mmmmm...wie zal ik in de komende dagen eens gaan verblijden met een bezoekje? Ik hoef er niks voor terug, zelfs geen 15 minutes...

Fijne Zondag