De beste, waarde en voelen

Fotografie Mart van Zwam

Mart, wat is de beste foto die je ooit hebt gemaakt? Die vraag heb ik in het verleden wel vaker gehad. Mensen maken graag rijtjes van beter, duurder, sneller enz.
Maar steevast is dan mijn antwoord: De foto die ik nog niet heb gemaakt!
Ja toch? Wanneer ik nu al de beste foto zou hebben gemaakt, nooit meer beter, indrukwekkender, bijzonderder zou kunnen, dan kan ik er wel mee stoppen. Einde van het werk en de camera aan de wilgen.

Nee, altijd beter en indrukwekkender willen en de honger drijven me voort en voort op het pad der beelden. En er is nog zoveel bijzonders om vast te leggen. En, ik zeg er trouwens ook meestal bij dat mijn werk nog niet in het Rijksmuseum hangt.
Ja, ik zou graag willen dat er één of meerdere foto's of andere kunstuitingen van mij zouden komen te hangen, eerlijk waar. En met liefde zou ik dan, bescheiden als ik ben, alle lof in ontvangst willen nemen.
Laat me dromen. En bescheidenheid siert de mens, zeggen ze. Maar op mijn beurt zeg ik dan, onbescheidenheid geeft hem ook kleur.
Stijl is ook zoiets grappigs. Maar welke stijl heb je dan? Ik heb géén idee, het is ook niet belangrijk.
Ik zoek in waarde en niet in een stijl.

De Veluwe, November 2011. Een boom, een paard, lucht, sneeuw en voorgrond.
Her en der verspreide stenen. Links in het beeld een groepje stenen. Twee witte strepen in de lucht die richting paard wijzen. Het paard heeft haar hoofd gebogen en plukt wat aan het schamele gras.
Dingen die er niet toe doen, geen aanvullende waarde hebben, staan ook niet in beeld. Het is leeg en koud, maar tegelijkertijd is er een natuurlijke warmte. Niet qua aardse temperatuur, maar qua energie.
Stilte, even niets zeggen, denken of vinden. Luisteren naar wat je niet hoort.
Voelen.

Fijne dag.

   

Een blad, het gaas en de essentie als uitgangspunt

Photography Mart van Zwam

Al een flink aantal jaren staan er een paar woorden op mijn website te lezen: Essentie als uitgangspunt.
Dit uitgangspunt en de zoektocht naar die essentie lopen als een rode draad door mijn persoonlijke leven als mens en mijn ontwikkeling en weer gekoppeld in mijn werk als beeldenmaker.
Ik schrijf met opzet niet fotograaf, maar beeldenmaker, want beelden maak je tenslotte ook in je hoofd, in een tekening, op schrift of in welke vorm dan ook.
Beelden kunnen kracht hebben en energie en je helpen op jouw pad om de dingen héél helder en duidelijk te maken.
En een blad dat van een boom is gewaaid en uiteindelijk vast zit, is gewoon een genot om te fotograferen.

Als mens ben ik in wezen perfect, het kan gewoon niet beter. Er komt niets boven, er is geen overtreffende trap. Niks mis mee.
Wat er, rondom die essentie, is opgebouwd dat is iets anders. Aangeleerde opvattingen, de soort van opvoeding, familie, omstandigheden, de tijd en de cultuur waarin je leeft?
Wanneer je er bij stilstaat en er voor een kort of lang moment over nadenkt kan die lijst steeds langer worden en indrukwekkender.
Maar zonder die lijst en in essentie ben ik zuiver en puur. Ik ben me er toch eentje..!

Ik ben dorstig naar alles en drink, eet en proef, kijk en zie, snuif op en ruik, luister en fluister, voel en bevoel. Kortom; ik leef en hou van het leven.

Fijne dag.

Zen en de kunst van kunst kunstig combineren

Photography Mart van Zwam

Gisteren hield ik nog een vurig pleidooi voor de kunst.
Het Valkhofmuseum in Nijmegen. Altijd een mooie plek om naar toe te gaan, gewoon omdat het als thuis voelt, mijn thuis.
De kunst bekijken, zien, proeven, erover praten en het ervaren kan je veel moois en waardevols opleveren. Zo ook gisteren.
Zien, combineren, camera pakken en het zo goed mogelijk vastleggen in een beeld geeft je, mij, een geweldig gevoel.
Scheppend bezig zijn is Zen en kicken zonder behulp van enge drugs, maar met een gevoel van extase en blijdschap.

Een man, in dit geval is het meewerkend onderwerp mijn volwassen zoon. Zijn krullen, beetje rossige baard, brede nek en dito schouders. De stof en de banen van zijn trui. En dat allemaal in combinatie met een kunstige foto van een stukje Nederlands landschap, van boven gefotografeerd door Gerco de Ruijter, met behulp van een camera die gemonteerd is aan een vlieger.
Vormen en stof.  

Photography Mart van Zwam

Een andere combinatie is een foto van een man, voor een foto die weer is gemaakt door Ruud van Empel.
Te zien is een wat oudere man, het haar wordt langzaam, maar gestaag minder en laat zijn hoofdhuid  zichtbaar worden. Zijn brede schouders versperren je de weg. De kinderen zijn onbereikbaar.
Hij lijkt als een dirigent voor een kinderkoor te staan. Alleen zij zien zijn gezicht, wij moeten maar raden.

Er blijft iets te gissen en te raden over. Ook dat maakt kunst "gewoon bijzonder".

Fijne Zondag.