Ik mag graag wandelen langs de Waal. Het stromende water zorgt voor ontspanning, vliegende vogels voor een gevoel van vrijheid en de frisse lucht verfrist zoals alleen frisse lucht dat kan.
De brug bestaat uit een herhaling van bogen, de kleinere boog op de voorgrond vraagt er bijna om om mee te mogen doen in het totaalbeeld. En ik? Ik geef de kleine boog een kans.
Stap voor stap en zo pas voor pas zettend was er weer van alles te ervaren langs het water. Het had die ochtend behoorlijk gesneeuwd en ik proefde de schoonheid. De intens blauwe lucht deed me denken aan verre oorden. De wereld is zo groot, de kosmos zo oneindig en dit zo dichtbij. Langzaam raakte ik weer eens in vervoering. Een volwassen man met een kloppend beeldhart.
Opeens hoorde ik een stem me vragen of ik haar nog kende? Voor mij zat een vrouw die ik, zij het met enige vertraging wel kon plaatsen. Weliswaar langzaam, maar wat is tijd, vielen herinneringen op hun plek. Het complete beeld met geluid was binnen no-time helder.
Na een hé hallo en hoe is het met jou's te hebben uitgewisseld kwamen we al snel tot de conclusie dat we elkaar ruim dertig jaar niet hadden gezien of gesproken. In dertig jaar kan er veel met een mens gebeuren.
Ze zat te wachten op haar date. Een man uit de buurt van Amsterdam die ze sinds een tijdje kende via chat en telefoon. Ze was een beetje zenuwachtig over of ie het wel kon vinden, op tijd zou zijn en of het echt zou klikken.
Haar man was drie en een half jaar geleden overleden. Plotseling. Ik heb lang genoeg gerouwd toch? Ze keek me vragend aan. Vragend om bevestiging van iets wat ze zelf wel wist. Ik vervolgde mijn pad maar niet na haar nog gezegd te hebben dat ze het woordje toch maar moest vergeten. Haar gezwaai zei me voldoende.
De wandeling vervolgen is de trappen opgaan richting markt, handel en bedrijvigheid. Zij brachten me weer naar het centrum en daar wachtte de boekhandel. Ik ben zo blij dat hun oude naam terug is? Niks selexyz of Polare, gewoon weer Dekker van de Vegt. Dat klinkt. Het klinkt duidelijk en heeft een boeken-echo.
Opruiming en tweede hands. Joepie! Mijn vingers gleden over kaften en omslagen. Mijn ogen streelden beelden. Mijn innerlijke tastte af. Mijn bedenkelijke vragen zouden me onherroepelijk en dwingend helpen mijn hartstocht en koopdrift in toom te houden.
Niets is toeval. Het is een open deur, ik weet het. Leven in liefde werd de eerste aankoop. Deepak Chopra over het terug naar de bron van innerlijke kracht en met antwoorden op vragen als "Ben ik de moeite waard om van te houden?" en "Kan ik wel van anderen houden?" Zijn antwoorden zijn een onverbloemd, ja (die van mij trouwens ook...).
Het twééde boek is ook een bijzondere en zeker ook geen toeval. Ik was er gewoon voor in de stemming.
Alain Montandon schreef een mooi boekje over De Kus met als ondertitel "Kleine geschiedenis van het leukste dat er is" De auteur zal me meenemen langs cultuur en kusgeschiedenis, zo wordt me beloofd. Hij zal me voeren langs erotische, beloofde, geroofde en gedroomde kussen. Een mooie belofte.
Stilletjes ben ik benieuwd naar mijn kennis aan het water. Ik hoop dat er een chemie was. Een aantrekkingskracht. En ik hoop dat ie goed kon zoenen. Ik gun het haar van harte.
Het werd weer eens tijd.
Fijne dag.
Posts tonen met het label boekhandel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label boekhandel. Alle posts tonen
zondag 25 januari 2015
dinsdag 28 januari 2014
Polare, boeken en de winkel
Ik ben liefhebber en kan er eindeloos van genieten. Boeken, boeken en nog meer boeken. Boeken verschaffen mij informatie, inzicht, ontwikkeling en bezorgen momenten en uren van absoluut genot.
Gisteren liep ik er nog, in de boekwinkel van Polare in de binnenstad van Nijmegen. Een mooie winkel met een prachtige collectie boeken, ruimte om rond te neuzen, hartelijke mensen om je te helpen en héérlijke koffie.
Vandaag is de deur dicht, de boekhandel zit in zwaar weer. Mensen zijn minder gaan lezen of kopen op het handige internet. In mijn tijd, lang gelden was ik tien jaar een boekhandelaar, was er ook al sprake van een crisis. En ook die is overleefd, dus er is wel hoop voor de lezende mens.
Een boek koop je niet zomaar, of je moet al een idee of uitdrukkelijke wens hebben. Een boek kopen vraagt een zekere aandacht en respect. Voor mij best lastig om me te focussen. Meestal leiden andere boeken me af, laten hun meest aantrekkelijke kant zien.
De letters, afbeeldingen of foto's lijken geluid te maken. Boeken roepen dat ik ze moet kopen en ik wil ze hebben. Ja, ik ben hebberig en ik wil er daar absoluut geen medicijn voor.
Bij de bieb is het ook leuk en gezellig. Je kunt er alles vinden wat je zoekt. De rijen gevulde kasten zijn eindeloos. Je kunt er terecht voor cd's, een mooie film, bladmuziek of een goed boek. In deze dagen trouwens is de koffiehoek in de bieb goed gevuld met mensen vanwege de snijdende wind buiten en de toch nog aanwezige crisis. Hoe vaker ik in de bieb kom des te meer begin ik gezichten te herkennen. De crisis heeft schijnbaar zijn tol geëist. Gelukkig zie ik steeds vaker mensen met goed gevulde tassen door de winkelstraten dus blijkbaar komt er beweging in ons consumentenvertrouwen.
Maar goed, de bieb heeft één nadeel...je moet de boeken weer terugbrengen.
Ik hou van boeken, de grootte en uitvoering, voor en achterkant en het omslaan van de pagina's. De geur van een boek is soms als een welriekend parfum. Een vers gedrukt boek kan het effect hebben van een zojuist gebakken brood. Bij tweedehands boeken is de geur duidelijk anders, meer doorleeft.
De boekhandel. Een wereld op zich en een oase in de drukte van alledag.
Fijne dag.
Gisteren liep ik er nog, in de boekwinkel van Polare in de binnenstad van Nijmegen. Een mooie winkel met een prachtige collectie boeken, ruimte om rond te neuzen, hartelijke mensen om je te helpen en héérlijke koffie.
Vandaag is de deur dicht, de boekhandel zit in zwaar weer. Mensen zijn minder gaan lezen of kopen op het handige internet. In mijn tijd, lang gelden was ik tien jaar een boekhandelaar, was er ook al sprake van een crisis. En ook die is overleefd, dus er is wel hoop voor de lezende mens.
Een boek koop je niet zomaar, of je moet al een idee of uitdrukkelijke wens hebben. Een boek kopen vraagt een zekere aandacht en respect. Voor mij best lastig om me te focussen. Meestal leiden andere boeken me af, laten hun meest aantrekkelijke kant zien.
De letters, afbeeldingen of foto's lijken geluid te maken. Boeken roepen dat ik ze moet kopen en ik wil ze hebben. Ja, ik ben hebberig en ik wil er daar absoluut geen medicijn voor.
Bij de bieb is het ook leuk en gezellig. Je kunt er alles vinden wat je zoekt. De rijen gevulde kasten zijn eindeloos. Je kunt er terecht voor cd's, een mooie film, bladmuziek of een goed boek. In deze dagen trouwens is de koffiehoek in de bieb goed gevuld met mensen vanwege de snijdende wind buiten en de toch nog aanwezige crisis. Hoe vaker ik in de bieb kom des te meer begin ik gezichten te herkennen. De crisis heeft schijnbaar zijn tol geëist. Gelukkig zie ik steeds vaker mensen met goed gevulde tassen door de winkelstraten dus blijkbaar komt er beweging in ons consumentenvertrouwen.
Maar goed, de bieb heeft één nadeel...je moet de boeken weer terugbrengen.
Ik hou van boeken, de grootte en uitvoering, voor en achterkant en het omslaan van de pagina's. De geur van een boek is soms als een welriekend parfum. Een vers gedrukt boek kan het effect hebben van een zojuist gebakken brood. Bij tweedehands boeken is de geur duidelijk anders, meer doorleeft.
De boekhandel. Een wereld op zich en een oase in de drukte van alledag.
Fijne dag.
Labels:
art,
arthur japin,
boeken,
boekhandel,
charles dickens,
coach,
cultuur,
deepak,
fotograaf,
fotograferen,
kunst,
polare
Abonneren op:
Posts (Atom)
