Pils, Poetin en Ireen

Terwijl onze buren aan de overkant van de plas een groot deel van het land niet droog houden en een Nederlands bedrijf een helpende hand is gaan bieden om het water onder controle te krijgen zit onze "Watermanagement- Koning" relaxed aan een pilsje.
Ondertussen heeft prinses Beatrix zich teruggetrokken op haar geliefde Drakensteyn en geniet ze daar van een welverdiende rust.
Het is nu aan de volgende generatie om aan de slag te gaan.

We zijn aan het oogsten, de medailles vliegen ons bij het, bevroren water, het schaatsen, om de oren. Het ene euforische moment volgt zo snel het andere op dat ik zelf bijna geen tijd heb om naar adem te happen en het allemaal te verwerken. Wij Nederlanders tellen mee, we doen er toe, kunnen een potje breken. Wat een héérlijk gevoel.
En we zijn er nog niet, er staat de komende tijd nog veel op het programma om te winnen. In de sport heb je nou eenmaal winnaars en verliezers.

Persoonlijk werd ik deze week getroffen door deze foto. Een proostende Poetin in het Holland Heineken House. The place to be...
Een oranje das die ongelukkigerwijs niet matched met de kleur van Poetin's stoere en sportieve outfit. Onze koning, wijdbeens zittend om zijn buik de ruimte te geven en met een oranje stropdas die ietsje te lang en op zijn kruis is gericht. Maxima die lekker meedoet in het geheel en het glas, fit als ze is, het hoogst heft. Erg flatteus is het allemaal niet.
En dan die pretoogjes van "little P." die richting onze Koningin gaan.

Ik ben wel voor het Koningshuis, aan een gekozen president kleven ook zo de voor en nadelen. En ik hou wel van een beetje stijl, de tocht met de gouden koets door den Haag, een doorgeknipt lintje, een hoofd op een muntstuk, een krans leggen bij ons Nationaal Monument. En ik hou wel van traditie.
En het levert ook nog eens mooie beelden op. En een beeld zegt meer dan duizend woorden, zo wordt er vaak gezegd.

De p.r. machine draait op volle toeren. Vervaagd zijn de gedachten aan de meiden van Pussy Riot, de ervaringen van de greenpeace activisten, mensenrechten, vrijheid van meningsuiting, vrijheid om jezelf te kunnen zijn.
Onwillekeurig denk ik terug aan de kaasschaaf die onze Koning een tijdje geleden aan Vladimir gaf. Wat zou onze Koning hebben gezegd. "Alles kits en onder controle Vlad..?
En langzaam dwalen mijn gedachten voor één moment af richting Syrië. Daar kijken ze hopelijk toch ook naar het schaatsen?

Vandaag gaan we verder met genieten. Op het programma staat de 1.000 meter voor vrouwen. En we gaan genieten van Ireen.
Het is bijna lente, voorzichtig komen er kopjes boven de grassprieten uit gekropen.
Lang leve de lente.

Fijne dag.

Euforie, tinten en vorm

Vorm
Fotografie Mart van Zwam

Terwijl onze Ireen en Sven in bloedvorm steken en de broertjes Mulder samen maar ook als serieuze rivalen later op de dag op het ijs stonden was ik gisteren weer op pad op zoek naar het fenomeen vorm.
Ach die Jan Smeekes, daar heb ik het ook mee te doen. Zo voel je euforie en even later is de tijd van Michiel Mulder met vierhonderdste seconde bijgesteld en grijp je naast het goud.

Ik dacht terug aan het moment dat ik trots als een pauw, met een stralende glimlach en bijna wapperend met het briefje waarop stond dat ik was geslaagd, een volle wachtruimte binnenstapte. In die ruimte, eigenlijk was het een afgehuurde kroeg, gingen spanning en treurnis hand in hand. Er zaten zenuwachtige mensen die nog rijexamen moesten doen, anderen waren gezakt en zaten hun fouten te overdenken. Ik zag gespannen en bedrukte gezichten en weg was mijn euforie, uit medelijden en compassie.

Vorm en de zoektocht. De zoektocht naar een vorm is minstens zo mooi en belangrijk als datgene wat je vindt.
Gisteren zag ik op de grond aan de Waalkade in Nijmegen een mooi onderwerp. Er was nog meer te zien op het oorspronkelijke beeld, maar eenmaal in Photoshop ontstaat pas het uiteindelijke resultaat wat voor dat moment af is. Een vierkant, een cirkel, diverse grijstinten, een beetje zwart maar met detail, zichtbare krassen, beschadigingen en vlekken,. Door mensenhanden gemaakte vormen in een samenspel met natuurlijke, door tijd en vocht veroorzaakt. Een strak gekaderd beeld met daarin ook onregelmatige vormen. Het ontstane beeld heeft uiteindelijk niets meer met de werkelijkheid te maken, het is eraan onttrokken. Er is een andere waarde en vorm ontstaan.  
Hoe langer ik kijk, des te meer ik het intens ervaar. Een glimlach vormt mijn lippen, dit is een vorm van geluk.

Fijne dag.