Aanvalligheid, aanminnig en waardigheid

Fotografie Mart van Zwam 

"Aanvalligheid, schoner nog dan schoonheid", bij het lezen van deze zin van Jean de La Fontaine (1621-1695) gingen mijn wenkbrauwen even omhoog en verscheen er op mijn voorhoofd een vraagteken.
Aanvalligheid? Dat zal toch iets met oorlog of in ieder geval met geweld van doen hebben?
Onmiddellijk dacht ik aan Poetin, America, Europa, de Krim en het verdelen van land en mensen. Maar niets bleek minder waar.

Ik heb het even opgezocht. Aanvallig betekent lief of aanminnig. Aanminnig is bekoorlijk of innemend. En bedankt voor het citaat. Wéér iets geleerd.

Een paar dagen geleden zat ik op mijn gemakje in de stadsbus en genoot ik intens van het uitzicht. Straten, huizen, het drukke verkeer. Fietsers op weg naar iets. Het landschap van stad en leven zichtbaar achter het glas.
Bij een van de bushaltes stapte een jong stel de bus in. Ik schatte haar een jaar of achttien, hij was denk ik een jaartje ouder. In de buggy die de bus inrolde zat een dochtertje van een jaar of twee.
Zij was een forse vrouw en probeerde zich al onderuit hangend tegen een leuning van de bus staand te houden. Met een verveelde blik staarde ze regelmatig op haar mobiel. Hij stond stoer te wezen en keek alle kanten op, behalve die van haar. Een paar minuten later sprak ze tegen hem. Ik kon het niet verstaan.
"Denken moet je aan een paard overlaten, die heeft een grotere kop dan jij." Dat was wel voor iedereen hoorbaar.

Een tijdje later stapten ze uit de bus. Ik kon ze nog net uit een hoekje van mijn raam zien. Hij voorop en zij, de buggy met één hand sturend, volgde. Haar andere hand had ze nodig voor haar mobiel.
Het kindje lachte; gelukkig maar.

Geluk zit 'm ergens in en in de waarde die we eraan toekennen. Zonder contact te maken met de waarde, lijkt alles waardeloos.

Zaterdag, weekend, koffie, ontbijt en een eitje. Héérlijk.

Fijne dag.

Zalando-man, koffie en verlangen

Fotografie Mart van Zwam

Op het moment dat ik deze pakketbezorger in het oog kreeg en in de weer zag met zijn scanner en dozen zag ik in hem direct een soort "Zalando-man" . Het koppelvirus had zijn werk gedaan. Ik hoorde direct de naam, het klonk als een echo in de bergen en beneden mij in de koopgoot van Nijmegen. Mijn ogen zochten vol verlangen naar een groep wild losgeslagen kooplustige vrouwen op stiletto-hakken.  

Je kent het vast wel. Krijsende en gillende vrouwen die bijna ter plekke in katzwijm raken omdat ze een niet al te knappe man zien met een petje die het postpakket komt afleveren waar ze naar verlangen en smachten.
Ik vind reclame boodschappen soms leuk maar wanneer deze uiting op tv komt dan stop ik pijlsnel beide vingers in mijn oren. Maar helaas. Het is al niet meer te voorkomen. De naam Zalando heeft zich al in mijn systeem genesteld. Wanneer ik een nietsvermoedende postbezorger met pakketten zie slepen dan koppel ik er direct "de Zalando-man" aan. Gelukkig is het bedrijf Zalando de laatste tijd een beetje stil, er is kennelijk genoeg reclame gezaaid.
Bestaat er een softwareprogramma om zo'n koppelvirus te verwijderen? Met een app zou ik al dik tevreden zijn.

Nog een mooi voorbeeld van zo'n koppelvirus? Wanneer ik mijn was in de wasmachine stop dan hoor ik geneuzel over een machine en de technologie.
Je kent het vast wel. Twee mannen die gebroederlijk door de bossen fietsen. Even later scheuren ze met hun sportauto door de bergen terwijl er een vragend en echoënd okay klinkt. Een paar seconden later hoor je één van de twee vragen waar je toch al die technologie voor nodig hebt? To keep my the laundry clean. Ja duhhh.
Zo worden wij mannen voor een kort moment als een soort randdebielen te kijk gezet. Ik heb het nooit met andere mannen over mijn was en zeker niet tijdens het rijden in onze sportauto's. Al fietsend en onder de modder, tijdens het beklimmen van heuvels en het klauteren uit dalen hebben we het echt wel over andere belangrijke levensvraagstukken en gevoelige onderwerpen. Echt wel.
Gelukkig heeft mijn verlangen naar bos, bergen en het kleurrijke India er niet onder gelegen.

Koffie en het koppelvirus? Ah, die blijf ik wel grappig vinden. George Clooney of Matt Damon zijn in het huis en tientallen gillende vrouwen willen maar één ding en dat heeft niet zo héél veel met koffie te maken. De wereld die de reclamemakers ons willen voorschotelen is net niet echt, soms wel een sprookje.  

Maar beste mannelijke lezers, de lat ligt hoog. Als je er geen in je kast hebt hangen dan adviseer ik je pijlsnel een goed zittend pak te bestellen, al dan niet bij Zalando, en aan te hebben tijdens het genieten van een kopje koffie. Je weet tenslotte maar nooit wat het effect ervan kan zijn.

Nog een schoolvoorbeeld van het koppelvirus? Ik hoef maar een foto te zien van een zeehondje of ik hoor de klanken van Freddie Mercury en Queen. Maar deze is niet zo erg, best lekker.
"It's a beautiful day". Zeker weten.

Fijne dag.

Carnaval, los gaan en de vierdaagse

Fotografie Mart van Zwam

Een deel van de Nijmegenaren heeft zich in het carnaval gestort. Het is feest, de vlag is gehesen en Nijmegen heet nu voor een paar dagen Knotsenburg. Alaaf.
Ik laaf me graag aan de mooie en bijzondere verschillen die ik op straat tegenkom, het is weer genieten geblazen.

Terwijl de één lekker aan het hossen slaat en uitgedost in een of andere leuk en grappige kledij nog een pintje pakt, lopen anderen door de straten van de binnenstad. In beslag genomen door de dagelijkse besognes of andere aardse dingen.
Afgelopen zaterdag zag ik een mevrouw op leeftijd meewarig haar hoofd schudden om zoveel gekdoenerij. Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg, typisch Nederlands erfgoed.
Het is ook lastig om los te gaan als je (te)veel in je hoofd leeft en in beslag genomen wordt. Soms kan een beetje alcohol je op weg helpen. Zelf heb ik ooit 'n poging gedaan om carnaval te vieren, maar ik ben "van boven de rivieren". Ach ik ben content met mijn rol als toeschouwer. Ik fotografeer en in stilte neurie ik graag een deuntje mee. En blijf ik me verbazen over de prachtige verschillen.

De lente is alvast begonnen. De knoppen in de natuur zijn er al volop en er komt weer een leuke blos op de wangen van hen die weer steeds meer naar buiten gaan. Het lentegevoel en uiteraard wordt er dan ook weer getraind voor de Nijmeegse Vierdaagse.
Elk voorjaar gaan de wandelschoenen uit de kast en zie je ze weer vaker in en om Nijmegen. Gehuld in sportieve kleding met al dan niet een korte broek. Gordel om met in één van de vakjes een flesje met vocht. Een ander vakje is bestemd voor de meegenomen boterhammen, een andere voor een banaan of ander fruit. En er is nog plek voor een hartig koekje voor de stille trek en een regencape want je weet het maar nooit.
Natuurlijk is er ook een vakje voor de onafscheidelijke telefoon. Ziedaar het overlevingspakket voor een mooie wandeltocht.

Een mens is van nature een kuddedier en we horen maar al te graag bij een groep gelijkgestemden. Volgens mij zijn wij de meest wonderlijke en kleurrijkste wezens op twee benen die deze wereld bevolken.
We gaan gewoon héérlijk van feest naar feest, dat maakt ons hopelijk lekker los en op de been.

Alaaf en een fijne dag.