Regarderen, gehaktdag en koffie

"Onzin-insinuaties die me ook persoonlijk regardeerden!". Ik moest even goed lezen wat er nu stond en nadenken wat het woord regardeerden zou kunnen betekenen. "Boos/kwaad worden en dan zo'n woord kiezen. Only Rutte.". Xander van der Wulp heeft dat bericht via Twitter op de wereld losgelaten. Uitgesproken woorden die bij een situatie passen. Ik weet nog niet waar het overging, maar smul wel van zo'n tekst.

Na Super Tuesday is het nu de beurt aan de Woensdag. Gehaktdag. Dat dekt de lading ook wel. de week is alweer doormidden en we gaan gevoelsmatig richting weekend.

Noodoproep voor Dana! Het uitroepteken stond er om maar aan te geven dat het een noodsituatie betreft. Dana is een Stafforddame van 4 jaar oud. Volgens de geplaatste oproep is ze aan het opgeven. Ze wil nauwelijks nog naar buiten, ze ziet het niet meer zitten en het leven in het drukke asiel is voor de voorzichtige hond teveel, ze trekt het niet meer. Ik heb de tekst letterlijk overgetypt en vraag me af wat nu een voorzichtige hond zou kunnen zijn. Schuchter? Onzeker?

Gisteren was het complimentendag. Ik heb er geen uitgedeeld, ook niet ontvangen. Maar dat geeft niet. Er schijnt ook een nationale Varkensdag te bestaan. Heus waar!

Zoekend op internet kwam ik op de website van een Biologische Varkenshouderij. "Een feestdag als pleidooi voor het varken is broodnodig." en "Een varken is veel meer dan een karbonaadje of speklap. Varkens zijn gevoelige, intelligente wezens en daarom verdienen zij hun eigen dag.".

Ik heb niet alleen behoefte en zin in verse en sterke koffie. maar ook de behoefte om een woordenboek erop na te slaan. Bedankt Mark.

Fijne rundergehaktdag.

Zin in koffie..?

Koffiepot

Op zoek naar iets moois en nieuws voor aan de muur? In huis of op kantoor..?

Door op de foto te klikken kun je deze rechtstreeks bestellen. Er is een keuze uit de volgende mogelijkheden: op canvas, hout, ingelijst en op aluminium Dibond.

Bijvoorbeeld: Fotoprint, formaat 60 cm x 60 cm €86,00 (gratis verzending!)

Een kaasplankje, sudderplaatje en een tablet

"Mmm lekker, heb je die al geproefd?" Ik wees naar de brie die op het uitnodigend op het kaasplankje naar ons lag te staren. "En zo lekker bij die héérlijke MerLot"
"Hoe kom je eigenlijk aan die kaasplank..?" vroeg een van mijn gasten. Ik vertelde dat ik die in een vlaag "van moeten kopen en willen hebben" had aangeschaft in de giftshop van het 9/11 museum tijdens mijn laatste bezoek aan The Big Apple.
"Wel indrukwekkend daar hoor, je moet je voorstellen dat er een flink aantal mensen onder het puin vastzaten, waren bedolven onder tonnen staal en beton en langzaam stikten. Anderen sprongen uit schreeuwend en uit pure wanhoop van grote hoogte naar beneden. Hun dood tegemoet. Maar zal ik nog eens bijschenken?"

Ik kan me levendig voorstellen dat het zó kan gaan op een avondje met vrienden en op tafel zo'n souvenir uit het 9/11 museum. Vanochtend las ik op internet dat het ding inmiddels en met rap tempo uit de giftshop is gehaald en de verkoop ervan onmiddellijk is gestopt. Bezoekers namen klagend en morrend aanstoot aan de kaasplank in de vorm van de U.S.A.
Waarschijnlijk heeft niemand van de afdeling inkoop erbij stilgestaan wat voor een impact het op bezoekers zou kunnen hebben. Over smaak valt nog steeds niet te twisten over goede smaak nog altijd wel.

Gisteren liep ik samen met mijn kinderen in de plaatselijke Dille en Kamille winkel. Altijd leuk om daar een beetje rond te kijken naar hebbedingetjes, handigheidjes, waar gebruik ik dat voor en hoe moet dat ook alweer dingetjes.
Op een gegeven moment stonden we met iets in onze handen. Het bestond uit twee delen die op elkaar pasten en van hout waren gemaakt. Opengemaakt zagen we de vorm van een lammetje. Maar waarvoor dient dit vormding dan? Om koekjes te bakken, speculaas of wat? We kwamen er maar niet uit en bleven gissen. Gelukkig lagen een stukje verderop in de winkel er ook een aantal en met een bijbehorend naamkaartje: Lammetjesboter. Ach wat leuk, boter in de vorm van een lammetjes. Staat best grappig op de ontbijttafel. Een lammetje van boter is als zonneschijn wat over het brood strijkt.
Een hebbedingetje...

Ietsje verder in de winkel liepen een aantal dames op hoge leeftijd. Ik hoorde de een tegen een ander verzuchten dat het meiske bij de Blokker niet wist wat een "Sudderplaatje" was. Tja, dacht ik, sudderen duurt gewoon en kost tijd.
In mijn emo-archief zocht ik naar de geur van sudderend vlees waar de keuken, inclusief de kamer, naar rook. Op de achtergrond hoorde ik het rustgevende geknetter van de kolenkachel. Mijn moeder roerde met haar lepel af en toe in de pan.

Anderhalf uur voor het "sudderplaatje moment" heb ik, in gezelschap van mijn lief en haar zoontje, nog in een restaurant pizza en koffie besteld. Geen menukaart aan tafel, maar gewoon je bestelling doorgeven via een leen-tablet die ons werd aangereikt bij binnenkomst. De bestelling gaat vanaf je tafel rechtstreeks en online naar de keuken, erg grappig. Een vriendelijke serveerster hoeft alles nog maar aan tafel af te leveren.
De tijd is als strandzand in onze handen en stroomt tussen je vingers naar beneden.

De vorm van 'n voorwerp, van iets, een gebeurtenis of wat dan ook, het blijft me boeien. Foto nr. 146 staat online.

Fijne dag.