Ja maar, de onderkant en life is beautiful

"We hebben leren geloven dat negatief gelijk staat aan realistisch en positief aan onrealistisch" - Susan Jeffers.

Een paar dagen geleden was ik bij een filiaal van de Gamma om het broodnodige Latex te kopen, ik kwam te kort. Ondertussen is mijn werkkamer gelukkig al grotendeels klaar. En beetje verf doet wonderen, geeft weer een frisse kijk op de leef- en werkomgeving en doet een mens zichtbaar goed.
Wat dat betreft luister ik goed naar de reclame van de Gamma.

Buiten de winkel, met mijn emmertje aan de hand, raakte ik aan de praat met een man die ook spulletjes had gekocht om eens lekker te gaan klussen. Tenminste, dat dacht ik.
In een paar minuten tijd kreeg ik al te horen dat z'n vrouw het nu eindelijk eens tijd vond dat er wat gebeurde in háár huis, haar huis klonk mij een béétje vreemd in de oren. Mijn nekharen begonnen al in beweging te komen. De man zuchtte er diep en duidelijk hoorbaar bij toen hij me dit toevertrouwde.
En had een hekel aan klussen vertelde hij, kon het echt niet goed, maar het moest gewoon.
In een paar minuten tijd telde ik ongeveer een "ja, maar" of negen, maar misschien waren het er ook wel tien of meer.

Als je iets maar vaak genoeg doet of uitspreekt wordt het vanzelf een gewoonte. Een gewoonte wordt ook vanzelf een soort tweede natuur en die kan volgens mij voor een bepaalde gemoedstoestand zorgen.
Tja, het is ook lastig om van een gewoonte af te komen, als je dat tenminste al wilt. En ontwennen gaat meestal ook nog eens gepaard met ontwenningsverschijnselen.
Ach wie weet, zaten de man en zijn lieftallige vrouw wel even later samen gezellig aan een kopje koffie. Of hadden ze samen een aantal "ja, maren" te delen, dat kan natuurlijk ook. Ik hoop van harte dat het het gezellige kopje koffie was.

"Zittend op een steen ben ik altijd benieuwd hoe de onderkant eruit ziet.". Deze zin en gedachte kwamen gisteren plotseling in mijn hoofd. De locatie waar het gebeurde was wel een bijzondere. Het was nota bene op een kerkhof, ook bijzonder.
Benieuwd zijn en blijven, daar was ik over aan het nadenken. Benieuwd zijn geeft een sprankeling en trilling die gewoon heerlijk is. En datgene wat ik ontdek en ervaar in beeld brengen is toch zéker mijn ding.
Verbazen, genieten en erom lachen. Life is beautuful.

Om even het eerste deel van de tekst van Noa "Life is Beautiful" te citeren:
Smile, without a reason why
Love, as if you where a child,
Smile, no matter what they tell you
Don't listen to a word they say
Cause life is beautiful that way

De muziek komt natuurlijk uit de film La vita è bella.

Fijne Zaterdag

De eerste schooldag

Soms vallen delen van een puzzel op z'n plaats, losse delen vormen zich tot één geheel en opeens krijg je een helder en duidelijk beeld. Er komt een glimlach op je gezicht en van binnen ontstaat, in een duizendste van een seconde, een aha-gevoel. Zit het zo?
Je hebt zojuist een grote ontdekking gedaan in jouw wereld. Dat is het moment dat je iedereen graag gunt. Het moment van inzicht.

Vandaag gaan in de buurt waar ik woon de kinderen weer naar school, althans de kinderen die het basisonderwijs volgen. De vakantie is helaas voorbij. In talloze huizen ging het alarm van de wekker vanochtend. Stiekem vraag ik me met een glimlach af in hoeveel huizen de snooz-knop werd ingedrukt. Het "moeten" is weer van start gegaan. Nog even omdraaien, nog één keer en nog even blijven liggen. Het warme bed heeft soms een enorme zuigkracht, het lichaam wil zich maar niet losrukken en overgeven aan de werkelijkheid van alledag.
 
Het is tijd, na een mooie zomervakantie met veel zon en heerlijke speelmomenten, een volgende stap te zetten. Verder te gaan met ontdekken en leren. Geweldige ervaringen die je als kind onderweg opdoet zorgen voor handige gereedschappen in de survival uitrusting die op sommige momenten goed van pas komen in het leven.

De schooltas hangt of ligt al klaar. De boterhammen en iets te drinken kunnen erin, lekkers voor tussendoor ook. Het lekkers, om de smaakpapillen te activeren en je even te kietelen.
Ik hoop dat de schooltas twéé vakken heeft. Een vakje voor de brandstof die het lichaam nodig heeft en de andere voor alle wensen en dromen.
Ontdekking en inzicht zijn aanstaande.

De kinderen wens ik een mooie en fijne eerste schooldag. Voor de moeders en vaders, sterkte met het loslaten van de kinderhand.

Fijne dag.